Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
O böyük xaqandır mənim pənahım,Xaqani haqq qalmış daima ondan.
Qəzəl 668ای نور چشم من ز رخ لالهرنگ توسوگند سخت من به دل همچو سنگ تو
Qəzəl 106İki hörük arasında üzün qiyamət edər,İki gecə arasında günəş iqamət edər.
Gözleri mey ağızı piste dururGözleri mey ağızı piste dururGül cemâli katında deste durur
Xosrov və Şirin, fəsil 109Büzürgümid birdən açıldı gültək,Qırx məna açdı qırx nağıl deyərək:
Qəzəl 125دلم از زلف تو آشفته و سرگردانستجان بدیدار تو شادست ولی حیرانست
Məsnəvi 4تو روی ماه و خور فضل خدا بینکه بست از فی و ضاد و لام آیین
Qitə 106ایا شده ز تو مدحت گران و زر ارزانهنر نمائی و سرمایه هنرورزان
Siçan və balası (Təmsil)TəmsilBir ədəd bikəmal bəççeyi-muş –
BayrağımDalğalanan dan yeridir bayrağım,Üfüqlərdən üfüqlərə boylanar.
Qəzəl 13با غمت دل زحمت جان بر نتافتجان که زلفت دید ایمان بر نتافت
Gözün qadasın alım, sən nə yaxşı dilbərsən!Gözün qadasın alım, sən nə yaxşı dilbərsən!Deyil xilaf, desəm: Leyliyə bərabərsən.
ÇağırSənə üz versə kədər, məclisə cananı çağır,Dodağı qönçəli, ol gözləri ceyranı çağır.
Qəzəl 206باده ناب را تماشا کنصافی آب را تماشا کن
Ləali-mənzumə, fəsil 42روزیکه به پرده جز تو ای تو نبوددرخلوت قدس کس بجای تو نبود
Müfrəd 20هر باد که از شام به اصحاب تو آیدآرام دل و راحت ارواح فزاید
Yollar eniş-yoxuşluYollar eniş-yoxuşlu,Ömür gödəkdir – dedim.
Mənim yandığımı demə, yanarsanXalq artisti Əminə Yusifqızına*Gör necə qarışıb qəmim qəminə,
Ey qönçeyi-firdovs, ləbin bikəmü keyfEy qönçeyi-firdovs, ləbin bikəmü keyf,Yüzünə birar xali-vəfa yoxluğu heyf.
Pərakəndə şeir 330داغم از خنده بیهوده خود، می ترسمکه چو گل مدت عمرم به شکفتن گذرد
Qitə 164Sən yaxşı adamsan, Xaqani, ancaq,Sənə pislik edir naəhl adamlar.
Qəzəl 688دل سرای خاص شد، از مجلس عامش مگوجان چو بر جانان رسید، از پیک و پیغامش مگو
Qəzəl 111Mənim könlüm sənin eşqinlə aşinadır, bil!Ayırmaq dostu dostundan dözülməz bir cəfadır, bil!
Gönül eğer döke bir kan nişe şikâyet iderGönül eğer döke bir kan nişe şikâyet iderLebinde gördügi demlerini hikâyet ider
Xosrov və Şirin, fəsil 4Xudaya! Gilimiz mayələnirkənBir vəsiqə yazdın o gün bizə sən.
Qəzəl 126صبا چه گفت بگوش چمن که خندانست؟میان صحن گلستان خروش مستانست
Rübai 2ای وعده بسی داده و ناکرده وفااز اهل وفا نباشد این شیوه روا
Qitə 118ای بند بلا دیده و از بند بجستهمردانه شده آمده بر شهر خجسته
Siçanların işdən xəbər tutmalarıGördü bu keyfiyyəti ta bir siçan,Oldu siçan fövcünə müjdərəsan.
DuyğularDuyğular var məndə,Uca dağlar aşacaq.