Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای ببالا بلای آزادانآرزوی دلی و رنج روان
Ta ki, sən oldun əsiri zülfi-yarın, ey könülTa ki, sən oldun əsiri zülfi-yarın, ey könül,Qarə oldu yar əlindən ruzigarın, ey könül.
Könlümə doldu ayrılıq, qardaşKönlümə doldu ayrılıq, qardaş,Olmaz olsun bu ayrılıq, qardaş!
Qitə 64به خدایی که در موجوداتجز به امرش نمی شود منظوم
Səndən, gözəlim, könlüm o gündən nigarandırSəndən, gözəlim, könlüm o gündən nigarandır,Bir kimsə də sormur, bu nə fəryadü fəğandır.
Şairin ölümüİran irticası tərəfindən zülmlə*öldürülmüş Əli Fitrətə*
Qəzəl 3311Məhəbbətin yolunda neylər sənə muğilan?Aşiqlərin yanında nədir təxti-Süleyman?
Qəsidə 162Göylər sənin camalını bəzərkən,Eşqin ilə çiçəkləndi dağ, çəmən.
Qəzəl 635سر بارندگی دارد دو چشم تند بار منکه فتحالباب هجرانست و تحویل نگار من
Qəsidə 46Öldüm xədəngi həsrəti ilə onun, aman,Gecikmə, yardan mənə ox çatdır, ey kəman.
Şâhâ enegün alması âbî degülmidürŞâhâ enegün alması âbî degülmidürHâba gözüm gözün içün âbî degül midür
Rübai 39تا یار مرا نمود ازصد جاروبر خاک درش نهاده ام صد جارو
Gərçi fəraqə düşmüşəm, eyni-vüsal içindəyəmGərçi fəraqə düşmüşəm, eyni-vüsal içindəyəm,Gəl nəzər eylə halıma gör ki, nə hal içindəyəm.
Qəsidə 163شد برگ رزان زرد ز آذر مه و آبانشد آب رزان سرخ چو بیجاده تابان
Vəsli-yar ilə yetişdi hamı bayramə, könülVəsli-yar ilə yetişdi hamı bayramə, könül,Yetmədin dövləti-didar ilə sən kamə, könül.
Dənizin ruhu var fəğana gələrDənizin ruhu var fəğana gələr,Ən böyük canlıdır, dəniz, oğlum.
Qitə 68جنت دنیاست عرض این همایون بارگاهراحت جاوید را در ساحت او خانمان
Sənsiz, ey şux, mənim xoş güzəranım yoxdurSənsiz, ey şux, mənim xoş güzəranım yoxdur,Sən ki yoxsan, elə bil, cismdə canım yoxdur.
Yaxşı yoldaşYenə qucmuş məni ağ əlli bu Mil səhrası,Nə gözəldir havası!..
Qəzəl 3328Sərvi o, işvəli rəftar ilə heyran eləyər,O qədər nazla gəzər, kəkliyi yoldan eləyər.
Qəsidə 208Biz vurğunuq sənə, sənə də dilbər ayinə,Seyr eylərik səni, səni seyr eylər ayinə.
Qəzəl 636عشق نورزیده بود جان سبکبار منبر تو مرا فتنه کرد این دل بیکار من
Rübai 46Çəkəndə nəqqaşı yar surətini,Xalını, zülfünü, lətafətini,
Ben bülbüliyem gül özini goncede gizlerBen bülbüliyem gül özini goncede gizlerIşkum denizini bili bir incede gizler
Rübai 40سر رشته اختیار از دست مدهیعنی سر زلف یار از دست مده
Qara saçın ki, zülmatındadur nurQara saçın ki, zülmatındadur nur,Anın adıdurur nurən-ə’lanur.
Qəsidə 164شگفتهای جهانرا پدید نیست کرانهران شگفت که بینی بود شگفت بران
Məni hər kim edib ol mahliqadən məhrumMəni hər kim edib ol mahliqadən məhrum,Görüm olsun onu əltafi-xudadən məhrum.
Bu körpə dadlı körpədirBu körpə dadlı körpədir,Mələk qanadlı körpədir.
Qitə 70ای خواجه تویی معامل منبرخیز ز خواب و چشم وا کن