Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از جام عشق بین همه باغ و بهار مستدوران دهر عاشق و لیل و نهار مست
Gözi diler ki dile hamle-i türkâne kılaGözi diler ki dile hamle-i türkâne kılaZülfi diler bizi bir kıl ile dîvâne kıla
Qəzəl 599این شناسی که: از آن شهر و دیار آمده ایلیک هرگز نشناسی بچه کار آمده ای؟
Zülfün gecəsi qədrdürür, al yanağın ayZülfün gecəsi qədrdürür, al yanağın ay,Merac üzün, sidrə boyun, qaşın iki yay.
Dünən gecə mənə həmbəzm bir səmənbər idiDünən gecə mənə həmbəzm bir səmənbər idi,Məhi-cəmalı ilə gözlərim münəvvər idi.
Ulu Tanrım kimidir məmləkətimUlu Tanrım kimidir məmləkətim,Ulusun tifsimidir məmləkətim!
Vəfalısan, gözəlim, çəkdim imtahanə səniVəfalısan, gözəlim, çəkdim imtahanə səni,Vəfadə tək yetirib gərdişi-zəmanə səni.
Qəzəl 50دل چِسان پیچد عنانِ آهِ دردآلود را؟زآتشِ سوزان عنانداری نیاید دود را
Qitə 71حبذا قصر شمسهٔ ملکاتکآسمان ظل آسمانهٔ اوست
Qəzəl 294Qəlbimin dərdini mən istəmirəm yarə yazam,Bilirəm ki, oxumaz, gər ona səd barə yazam.
Qəzəl 106حسن خوبان عزیز چندانستکه رخ یوسفم به زندانست
Bilüme müşg saçunı şehâ kemerlenüremBilüme müşg saçunı şehâ kemerlenüremNiçe ki gamzen oh ura ciğerde ferlenürem
Qəzəl 602هر لحظه مرا میرسد انوار تجلیبا نور تجلی چه زند معجز عیسی؟
Afərin olsun nigarın zülfü ilə qaşinəAfərin olsun nigarın zülfü ilə qaşinə,Gər macal bulsam həbibin çövriləydim başinə.
Axiri-dəhr nə mümkündü fənadən qeyriAxiri-dəhr nə mümkündü fənadən qeyri,Kimsə baqi degil aləmdə xudadən qeyri.
Anam nə dildə mənə layla söyləmişsə, o dilAnam nə dildə mənə layla söyləmişsə, o dilKönül sazımda dinir, bir sözüm yabançı deyil!
Fikrindəmi bir gün, gözəlim, biz sizə gəldik?Fikrindəmi bir gün, gözəlim, biz sizə gəldik?Sizdən qayıdıb, sonra bərabər bizə gəldik.
Pərakəndə şeir 65(از رحم بر زمین نزد آسمان مرادارد بپا برای نشان این کمان مرا)
Qitə 82ای همه نیستها به صنع تو هستهستها با کمال ذات تو نیست
Qəzəl 296Nə qədər ki, olmuruq, bir sevgilinin qəmi ilə olmuşuq,Bir laləüzlünün dərdi və dağı ilə olmuşuq.
Qəzəl 117پیداست حال مردم رند، آن چنان که هستخرم دلی که فاش کند هر نهان که هست
Zülfüne tolaşanun yolı dirâz ola gerekZülfüne tolaşanun yolı dirâz ola gerekPiste-i la'lün ile zahmeti az ola gerek
Qəzəl 604دل ز من برداشت یار مهربان، واحسرتیدشمنی کردند با من دوستان، واحسرتی!
Apardı könlümü məndən bu gün ol cənnətin huriApardı könlümü məndən bu gün ol cənnətin huri,Götür pərdə camalından ki, sənsən eynimin nuri.
Ey ruyin asimanın xürşidi-nuri-tabiEy ruyin asimanın xürşidi-nuri-tabi,Bərgi-ləbi lətifin gülqənd afitabi,
Doymaram hüsnünün ülviliyindənDoymaram hüsnünün ülviliyindən,Ruhun yabançıdır yasaq şeylərə.
Vəfalı olmasan, ey gül, baharın olmayacaqVəfalı olmasan, ey gül, baharın olmayacaq,Çəmən behişt ola, xoş ruzigarın olmayacaq!
Pərakəndə şeir 68مجنون کند فریب نگاهت غزاله رابوی خوش تو تازه کند داغ لاله را
Qitə 85دوستی داشتم به ری که به حسنرخ او خط نغز دلبر داشت
Qəzəl 304Xeyli vaxtdır sənlə, ey gül, dərdisər az etmişik,Kuyinə, qorxub rəqiblərdən, güzər az etmişik.