Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
"Dibaçeyi-namə nami-Mə'bud,Qəyyumü qədimü həyyü mövcud.
Gülşende dinle nedir bülbül bülbülGülşende dinle nedir bülbül bülbülİrte gice idicek gulgul gulgul
Rübai 15آنها که ز سودای تو سرگردانندآشفته و شوریده و بی سامانند
Mehri-rüxün tabına düşdü könül yanədirMehri-rüxün tabına düşdü könül yanədir,Şəm’ə düşən narına yansa gərək, ya nədir?
Bülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizuBülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizu,Tutiyi-can ləli-şəkkərbarın eylər arizu,
Könlümün həsrətini duymazsanKönlümün həsrətini duymazsan,Könlümün həsrəti ömrümdən uzun.
Sənin kimi, gözəlim, gülüzarımız vardırSənin kimi, gözəlim, gülüzarımız vardır,Xəzanə dönməyəcək novbaharımız vardır.
Pərakəndə şeir 72سبزه خط تو راه دل آگاه زده استاین چه خضرست ندانم که مرا راه زده است
Qəzəl 324شوریده کرد ما را عشق پری جمالیهر چشم زد ز دستش داریم گوشمالی
Qəzəl 830دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمیمراد خویشتن از روزگار بستدمی
İstərəmYandı canım hicr ilə, vəsli-rüxi yar istərəm,Dərdməndi-firqətəm, dərmanı-didar istərəm.
Serv kaddun ile çendân olmayaServ kaddun ile çendân olmayaGül ho yüzün gibi handân olmaya
Qəzəl 16عقل از عقیله خیزد، عشق از جنون و سودایا رب، چه چاره سازم این درد را مداوا؟
Səba zülfün nəsimindən cahanı cümlə can etdiSəba zülfün nəsimindən cahanı cümlə can etdi,Dəmindən gör səba zülfün ki, nə canlar rəvan etdi.
Demə fəraq odunun duzəxə şəbahəti varDemə fəraq odunun duzəxə şəbahəti var,Behiştə duzəxin, ey bixirəd, nə nisbəti var?!
Oğullar ucalır ellər içindəOğullar ucalır ellər içində,Çör-çöpü kim görür sellər içində,
Sənin kimi, gözəlim, sərvinazımız yoxdurSənin kimi, gözəlim, sərvinazımız yoxdur,Nə istəyirsən elə, etirazımız yoxdur.
Pərakəndə şeir 76بخت ما چون بیدمجنون سرنگون افتاده استهمچو داغ لاله نان ما به خون افتاده است
Qəzəl 350کاشکی جز تو کسی داشتمییا به تو دسترسی داشتمی
Qəzəl 831نزدیک یار اگر نه چنین خوار و خردمیدر هجرش این مذلت و خواری نبردمی
Arizin görsə fələk, mehr buraxmaz ayəArizin görsə fələk, mehr buraxmaz ayəZərrə, zərrə qılıb onu buraxar səhrayə.
Ben seven hûblar içinde şâh imişBen seven hûblar içinde şâh imişSanasın yılduz içinde mâh imiş
Qəzəl 18گر صفات خدا کنی بسزاوصف او گوی «ربنا الاعلا»
Surətin nəqşində könlüm, ey sənəm, heyran olurSurətin nəqşində könlüm, ey sənəm, heyran olur,Bir nəzər görsəm, camalın dərdimə dərman olur.
Vəsfi-ruyində bu rövşən qəzəl, ey mah, bu günVəsfi-ruyində bu rövşən qəzəl, ey mah, bu günYeri vardır yazıla səfheyi-əflak üzrə.
Ən yazıq insanBaşa sal, "mən yazığam" söyləyəni, qandır, oğul,Ən yazıq "mən yazığam" söyləyən insandır, oğul!
Könül, eşq əhlinə yetsə əgər yüz min bəla, xoşdurKönül, eşq əhlinə yetsə əgər yüz min bəla, xoşdur,Yetişsə aşinadən-aşinayə hər cəfa, xoşdur.
Qəzəl 92کِی نیامِ پوچ میسازد به تمکین تیغ را؟آستین زندان بود چون دستِ گلچین تیغ را
Qəzəl 356دل نداند تو را چنان که توئیجان نگنجد در آن میان که توئی
Qəzəl 832ای تن و اندامت از گل خرمنیعالمی حسنی تو در پیراهنی