Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yâr bana hicrânı odını sanasın yaradurKim beni geh yoh kılur ışk ile vü geh yaradur
Rübai 21ای رفته به پای خود به جایی که مپرسوز دست خودی تو در بلایی که مپرس
Qəzəl 146شد مسلسل بوی گل، زنجیر میباید مرابند لنگرداری از تدبیر میباید مرا
Rübai 36گردون حشمی ز پایهٔ رفعت اوستدریا نمی از ترشح نعمت اوست
Qəzəl 117پیداست حال مردم رند، آن چنان که هستخرم دلی که فاش کند هر نهان که هست
Füzuli, eylədigin əhdinə vəfa qılğılFüzuli, eylədigin əhdinə vəfa qılğıl,Yetər şikayət edib şərhi-macəra qılğıl,
Nigârâ firkatundan cân üzileNigârâ firkatundan cân üzileVisâlün sâ'atinde dil ezile
Qəzəl 24نمی دانم چه افتادست قسمت از قدر ما راکزین درگاه می رانند دایم دربدر ما را
Pərakəndə şeir 147اگر چه باغ جهان از وفای گل خالی استبه تن مباد سری کز هوای گل خالی است
Rübai 48خاقانی را شکسته دیدی به درستگفتی که ز چاره دست میباید شست
Qəzəl 119ز عشق اگر چه به هر گوشه داستانی هستسری چنین نه همانا بر آستانی هست
Fəsli-ibtilayi-Nuh əleyhissəlamBadiyeyi-möhnət bəlakeşlərinin və badeyi-məhəbbət sərxoşlarının biri dəxi həzrəti-Nuh Nəbidir ki, doqquz yüz il hədəfi-sihamisiyasəti- süfəhayi-qövm olduvə səngdillər cəfasın çəküb səbr qıldı və də’vət etməkdən təqsir etmədi və dəqayiqi-təbliği-əhkami-İlahidə andan təkahül və təkasül zühurə yetmədi. Təzəllümdə məsturdur ki, ol vaze’i-qanuni-şəriət və ol gülzari-rəyahini-kəramətə hər gün səhabisitəmdən jaləvar ol miqdar səngi-siyasət yetərdi ki, cismi-lətifi lə’liabdar kibi daşlar içində itərdi. Əmma yenə Cəbrail hazır olub, ol gülibağirisaləti laləvar cameyi-pürxun və ə’zayi parə-parə ilə daşlar içindən çıxarub, pərü balın ə’zasına sürüb, səhhət verüb üzərindən gedərdi və ol Həzrət yenə əncümənarayi-qövm olub kəlimeyi-"Qulu la ilahə illəllah" ibarətilə anlara ağazidə’vət edərdi. Müddətiömründə bu təriqi məsluk edüb, üç qərnün qövmi ilə
Nigârı bağda gördüm gök içindeNigârı bağda gördüm gök içindeNola güneşi gördüm gök içinde
Rübai 32بودیم درین عالم فانی رفتیمزین ملک بملک جاودانی رفتیم
Pərakəndə şeir 151مرا به نیم تبسم خراب کرد و گذشتنگاه گرم عنان را به خواب کرد و گذشت
Rübai 78Ayla Gün üzünə olmuşlar nökər,Zülfunü etmisən üzünə süpər.
Qəzəl 120هر کرا با تو نه پیوندی و پیمانی هستنتوان گفت که در قالب او جانی هست
Bu, şükufeyi-gülzari-tövhiddir və növbaveyi-bustani-təmciddirEy munisi-əhli-zövq yadın,Əbvabi-oraəl kilidi adın!
Gamzen sanemâ urdı yine yara yürekdeGamzen sanemâ urdı yine yara yürekdeNe sahlamışam görseyidün yara yürekde
Qəzəl 45شب، همه شب به هوای تو چنین مست خراببانگ عشق تو بگوشم رسد از چنگ و رباب
Pərakəndə şeir 157موج خطر سفینه اهل توکل استدر رهگذار راست روان تیغ کج پل است
Rübai 107معشوق ز لب آب حیات انگیزدپس آتش تب چرا ازو نگریزد
Qəzəl 121دلبرا چندین عتاب و جنگ و خشم و ناز چیست؟از من مهجور سرگردان چه دیدی؟ باز چیست؟
Bu, münacat dəryasından bir cövhərdir və təzərrö' mə'dənindən bir gövhərdirYa Rəb, kərəm et ki, xarü zarəm,Dərgahə bəsi ümidvarəm.
Ay gibi kaluram tana ben bârî bu giceAy gibi kaluram tana ben bârî bu giceBâşed ki bulam ola mı ol yârı bu gice
Qəzəl 64جان عالم تو و این قصه ز جانت پیداستیار من، جان منی و جان جهانت بفداست
Qəzəl 158از بهار افزود شور عشق چون بلبل مراخامه مشق جنون گردید چوب گل مرا
Rübai 114آنجا که قضا رهزن حال تو شودگر خانه حصار است وبال تو شود
Qəzəl 123آنکه دل من ببرد، از همه خوبان، یکیستوآنکه مرا میکشد در غم خود، آن یکیست
Bu, Məcnunun nəsihət qəbul etmədigidir və atasının dərdi dərmana yetmədigidirMəcnun ki, eşitdi bu xitabı,Verdi bu əda ilə cəvabi: