Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور رادر حریمِ سینه افروزد چراغِ طور را
Qəsidə 31شهری به فتنه شد که فلانی از آن ماستما عشق باز صادق و او عشق دان ماست
Qəzəl 232مستیم و مستی ما از جام عشق باشدوین نام اگر بر آریم، از نام عشق باشد
Şərbəti-lə’lin ki, derlər çeşmeyi-heyvan onaŞərbəti-lə’lin ki, derlər çeşmeyi-heyvan ona,Ol verir can dəmbədəm üşşaqəvü mən can ona.
Her kılında zülfinün yüz bin dil ü cân deprenürHer kılında zülfinün yüz bin dil ü cân deprenürKüfrdür gîsûsı İtkin anda îmân deprenür
Qəzəl 608السلام علیک، یا سندی«انتموا سیدی و مستندی »
Bunca daş atma fələk, Seyyidi-divanəyə kimBunca daş atma fələk, Seyyidi-divanəyə kim,Atsa bir daş eləyər şişəni sədparə sənin.
Pərakəndə şeir 65(از رحم بر زمین نزد آسمان مرادارد بپا برای نشان این کمان مرا)
Qəsidə 36تا دل من دل به قناعت نهادملک جهان را به جهان بازداد
Qəzəl 233گدایی را که دل در بند یار محتشم باشددلش همخوابهٔ اندوه و جانش جفت غم باشد
Girib meyxanəyə, müğ məşrəbilə kim ki, xu eylərGirib meyxanəyə, müğ məşrəbilə kim ki, xu eylər,Olub mö’min, behişti, kafərəm, gər arizu eylər.
Gözleri ohladı dili nâgeh hatâyileGözleri ohladı dili nâgeh hatâyileBir gez belî didük yanaruz ol belâyile
Qəzəl 610دلم از غصه هجران تو دارد دردیخسته ای، سوخته ای، عاشق غم پروردی
Cəmali-Yusifə Yəqub meylindən əyandır kimCəmali-Yusifə Yəqub meylindən əyandır kim,Kişi öz oğluna aşiq olarmış, yar olmazmış.
Pərakəndə şeir 68مجنون کند فریب نگاهت غزاله رابوی خوش تو تازه کند داغ لاله را
Qəsidə 52دیر خبر یافتی که یار تو گم شدجام جم از دست اختیار تو گم شد
Qəzəl 234روزی که از لب تو بر ما سلام باشدشادی قرار گیرد، عشرت مدام باشد
Sərvi-azad qədinilə mana yeksan görünürSərvi-azad qədinilə mana yeksan görünür,Nəyə sərgəştə olan baxsa, xuraman görünür.
Yine gördüm bu gün şemsi hameldeYine gördüm bu gün şemsi hameldeİrişdüm devlete yine el elde
Qəzəl 615جان نوروز و جان صد عیدیعیدی عاشقان بده، عیدی
Yad ol günlər ki, bavər eyləməzdim, ey könülYad ol günlər ki, bavər eyləməzdim, ey könül,Gər şikayət eyləsəydi kimsə hicri-yardən.
Pərakəndə şeir 71لعل سیراب تو ترخنده به صهبا زده استنگهت زهر به سرچشمه مینا زده است
Qəsidə 61دوش بر گردون رنگی دگر آمیختهاندشب و انجم چو دخان با شرر آمیختهاند
Qəzəl 243هر نقش که پیش آید گویم: مگر او باشدچون او برود، گویم: آن دگر او باشد
Xaki-rəh etdi aşiqi-miskini ol həvəsXaki-rəh etdi aşiqi-miskini ol həvəsKim, paybusi-yarə qaçan bula dəstrəs.
Dünyâda yine ben koca bir gence irişdümDünyâda yine ben koca bir gence irişdümVîrâne içinde sanasın gence irişdüm
Qəzəl 617ای عشق دل فروز، که شاه مظفریدل را نگاه دار، که سلطان کشوری
Ləbbəstədir əhli-hal ağzıLəbbəstədir əhli-hal ağzı,El ağzı, demək, çuval ağzı.
Pərakəndə şeir 72سبزه خط تو راه دل آگاه زده استاین چه خضرست ندانم که مرا راه زده است
Qəsidə 65گوئیی کز عشق او یک شهر جان افشاندهاندزر و سر بر عشوهٔ آن عشوهدان افشاندهاند