Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gönlüm yine bir ışka ser-âğâz idiserdürYâr niyyetine bir dahi pervâz idiserdür
Qəzəl 73معراج عاشقی، که فنا در پی فناستدر طور عشق شیوه مستان کبریاست
Pərakəndə şeir 161ناخن به سینه ریزی حسن هلال ازوستطرز نگاه کردن چشم غزال ازوست
Rübai 136معشوقه ز لب آب حیات انگیزدپس آتش تب چرا ازو نگریزد
Qəzəl 127چه دستها، که ز دست غم تو بر سر نیست؟چه دیدها؟ که ز نادیدنت به خون تر نیست؟
Bu, Məcnuni-biçarənin Kə'bəyə üz urduğudur və münacatla sevdası artdığıdırOl pir bu xeyr işə qalıb cəhd,Məcnuna mürəttəb etdi bir məhd.
Işk ehli kamunuz gelünüz âh idelüm âhIşk ehli kamunuz gelünüz âh idelüm âhGönül iline ol büti bir şâh idelüm şâh
Qəzəl 77در همه روی زمین یک دل هشیار کجاست؟تا بگویم بیقین منزل آن یار کجاست
Pərakəndə şeir 170دارد سری به کاکل او هر سری که هستدربند اوست هر دل غم پروری که هست
Rübai 140امشب نه به کام روزگار است آن مردناخورده شراب در خمار است آن مرد
Qəzəl 135در خرابات عاشقان کوییستوندرو خانهٔ پریروییست
Bu, Leylinin pərvanəyə kəşfi-razıdır və onunla filcümlə izhari-niyazıdır"K'ey, tairi-aşiyaneyi-eşq!Sərgəşteyi-abü daneyi-eşq!
Bu ne hüsn olur bu ne boydur ne sinBu ne hüsn olur bu ne boydur ne sinÂferîn cân âferîn cân âferîn
Qəzəl 84دیده ام تا بر رخ آن گل عذار افتاده استاشک سرخم بر رخ زرد آشکار افتاده است
Qəzəl 177شیشه ای، می بود اگر چون شمع بر بالین مرااز خمار می نمی شد دل سیه چندین مرا
Rübai 145رخسار تو را که ماه و گل بنده بودلشکرگه آن زلفِ سرافکنده بود
Qəzəl 141ای حلقه کرده دلها در حلقهای گوشتچون موی گشته خلقی ز آن موی تا به دوشت
Bu, Leylinin bahar əyyami seyri-gülzar etdigidir və gülzarda muradına yetdigidirBir gün ki, bahari-aləmarayZövq əhlinə oldu rahətəfzay,
Gönlüm yine meyi eyledi oda yanaşmaGönlüm yine meyi eyledi oda yanaşmaLa'linden ümîd eyledi kana kanasına
Qəzəl 97هلاک عاشقان در انتظارستحیات صادقان با روی یارست
Pərakəndə şeir 178رخساره گلرنگ تو گلزار بهشت استخط گرد گل روی تو دیوار بهشت است
Rübai 153خاقانی را جور فلک یاد آیدگر مرغ دلش زین قفس آزاد آید
Qəzəl 144تا بر دوست بار نتوان یافتدل بر ما قرار نتوان یافت
Bu, Növfəlin Məcnuna ümidvarlıq verdigidir və hüsni-müsahibətlə rizasına girdigidirNövfəl dedi: "Ey ədibi-kamil!Feyzi-nəzərimdən olma qafil!
Kanı binüm ile senün ahd-ı vefâlarun begümKanı binüm ile senün ahd-ı vefâlarun begümNiçe niçe bu cânuma cevr ü cefâlarun begüm
Qəzəl 99دلم از غصه هجران تو اندر شورستذوق جان دارد و خوش در طلب مسرورست
Qəzəl 182جلوهٔ برقی است در میخانه هشیاری مرااز پی تغییرِ بالین است بیداری مرا
Rübai 173گفتم به دل ار چو نی ببرندم سرننشینم تا نخایم آن شکر تر
Qəzəl 145آن ستمگر، که وفای منش از یاد برفتآتش اندر من مسکین زد و چون باد برفت
Bu, Məcnunun korluq bəhanəsilə dildar cəmalın gördügüdür və dideyi-ümidin tutiyayi-məqsudə yetirdigidirBir gündəxi ol bəhanəpərdazBir özgə bəhanə qıldı ağaz: