Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Göğe çıhdı sinün ile sanemâ râyet-i ışkMu'ciz oldı i begüm hüsnün ile âyet-i ışk
Qəzəl 623ز حد گذشت حکایت ز قصه دوریبه شرح راست نیاید حدیث مهجوری
Qəzəl 353به دست خود کند بیدادگر بنیاد دولت راستمگر لشکر بیگانه می سازد رعیت را
Qitə 152ای که هر دم ز تبت خلقتصد شتر بار مشک در سفرند
Qəzəl 281هر که در حلقهٔ زلف تو گرفتار بماندهمچو من سوخته و خسته دل و زار بماند
Nalədəndir ney kimi avazeyi-eşqim büləndNalədəndir ney kimi avazeyi-eşqim bülənd,Nalə tərkin qılmazam ney tək kəsilsəm bənd-bənd.
Çü sâkî tapun ola sun bize deniz içelümÇü sâkî tapun ola sun bize deniz içelümŞunun ki içmez ayağın getür ki biz içelüm
Qəzəl 645گر بر حدیث اهل دل انکار می کنیبسیار بی حقیقت و بسیار کودنی
Pərakəndə şeir 360به دل علاقه نداریم تا به جان چه رسدگذشته ایم ز خود تا به دیگران چه رسد
Qitə 154همه هم شهریان خاقانیبا وی از کبر درنیامیزند
Qəzəl 291یوسف ما را به چاه انداختندگرگ او را در گناه انداختند
Nə görər əhli-cəfa məndə vəfadən qeyriNə görər əhli-cəfa məndə vəfadən qeyri.Nə bulur şəmi yaqan kimsə ziyadən qeyri.
Humârumuz çü yazıldı tur imdi bâde getürHumârumuz çü yazıldı tur imdi bâde getürGeçen ömürlerümüzi bu lahza yâda getür
Qəzəl 659ز نور روی تو پیداست سر سبع مثانیز جبهه تو هویداست آن لطیفه که دانی
Pərakəndə şeir 361مس وجود مرا درد کیمیا باشدطلای بی غش من درد بی دوا باشد
Qitə 172رفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهاندرهای آسمان معانی گشوده بود
Qəzəl 292دوشم از کوی مغان دست به دست آوردنداز خرابات سوی صومعه مست آوردند
Nihali-sərvdir qəddin, qaşın nun ol nihal üzrəNihali-sərvdir qəddin, qaşın nun ol nihal üzrə,Misali-nöqteyi-nun xalın ol mişkin hilal üzrə.
Gül bigi bülbül içün ben yahamı çâk ideyümGül bigi bülbül içün ben yahamı çâk ideyümZühre zehresin alıp âh bir eflâk ideyüm
Qəzəl 671در خاکدان مباش، که خوار جهان شویدر روح سیر کن، که جهان در جهان شوی
Pərakəndə şeir 370به تیغ هر که شود کشته پایدار شودرسد چو قطره به دریا یکی هزار شود
Qitə 199مهترا بلبل انسی پس از اینبجز از دست ادب دانه مخور
Qəzəl 293تو آفتابی و خلقت چو سایه بر اثرندکز آستان تو چون سایه در نمیگذرند
Vətənimdir vətənimdir vətənimdir vətənimPənbeyi-daği-cünun içrə nihandır bədənim,Diri olduqca libasım budur, ölsəm, kəfənim.
Nigârînâ nigârînâ be-gâyet bî-vefâsın senNigârînâ nigârînâ be-gâyet bî-vefâsın senCefânı görmeyeyim ki safâ içre cefâsın sen
Ənisül-arifin, 3صدر عالم،آفتاب شرع ودینصفوت آدم،نبی المرسلین
Pərakəndə şeir 373فیض در دامن صحرای جنون می باشدخاک این بادیه آغشته به خون می باشد
Qitə 200عیسی دورانم و این کور شد دجال منقدر عیسی کی نهد دجال ناموزون کور
Qəzəl 295آن نه من باشم که چون میرم به تابوتم برندیا به دوش و سر خراب و مست و مبهوتم برند
Səba, lütf etdin, əhli-dərdə dərmandan xəbər verdinSəba, lütf etdin, əhli-dərdə dərmandan xəbər verdin,Təni-məhzunə candan, canə canandan xəbər verdin.