Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خوبرویان جفا پیشه وفا نیز کنندبه کسان درد فرستند و دوا نیز کنند
Şəfayi-vəsl qədrin hicr ilə bimar olandan sorŞəfayi-vəsl qədrin hicr ilə bimar olandan sor,Zülali-zövq şövqün təşneyi-didar olandan sor.
Âh eğer senün ile ben tana çıharam bu giceÂh eğer senün ile ben tana çıharam bu giceNe ki gündüzin yaparsam şimdi yıharam bu gice
Qəzəl 427خموشی مهر خاموشی زند بر لب سخن چین راکه سازد غنچه لب بسته کوته دست گلچین را
Qitə 234بیش بیش است فضل خاقانیدولتش کم کم آمد از عالم
Qəzəl 318مردم شهرم به میخوردن ملامت میکنندساقیا، می ده، بهل، کایشان قیامت میکنند
Səbrim alıb fələk, mənə yüz min bəla verürSəbrim alıb fələk, mənə yüz min bəla verür,Az olsa bir məta’, ona el çox bəha verür.
Gel imdi bî dü vü çâr iy habîb-i meh-çehreGel imdi bî dü vü çâr iy habîb-i meh-çehreKi şeşder oynamağ içün salaram uş mühre
Pərakəndə şeir 433جوش سخن من بود از جذبه مردانهر خام مرا بر سر گفتار نیارد
Qitə 238غصهٔ دل گفت خاقانی که از ابناء جنسکس نماند و من به ناجنسان چنین واماندهام
Qəzəl 320چون دو زلفش سر بر آن رخسار گلگون مینهندآه و اشک من سر اندر کوه و هامون مینهند
Təşneyi-cami-vüsalın abi-heyvan istəməzTəşneyi-cami-vüsalın abi-heyvan istəməz,Mayili-muri-xətin mülki-Süleyman istəməz.
Gamzesi oh urur câna ki kanı gözikmezGamzesi oh urur câna ki kanı gözikmezBen oh didüm ol oha velî kanı gözikmez
Pərakəndə şeir 437در دور خط آن سیم ذقن تلخ سخن شدخط ابجد بی رحمی آن غنچه دهن شد
Qitə 245جمال شاه سخا بود و بود تاج سرموحید گنج هنر بود و بود عم به سرم
Qəzəl 322آنرا که چون تو لاله رخی در سرا بودمیلش به دیدن گل و سوسن چرا بود؟
Həmdi-bihəd dəmbədəm ol mübdi i - əşyayə kimHəmdi-bihəd dəmbədəm ol mübdi'i-əşyayə kim,Xilqəti-imkan vücubi-zatini icab edər.
Şol âşıka yâr nişe tolu sunmaya bâdeŞol âşıka yâr nişe tolu sunmaya bâdeKim tarh idüp atı ruhına oldı piyâde
Pərakəndə şeir 438لب تشنه تو، سوخته ای نیست نباشدشاد از تو غم اندوخته ای نیست نباشد
Qitə 250دلی داشتم وقتی، اکنون ندارمچه پرسی ز من حال دل چون ندارم
Qəzəl 339به سر زلف سیه دوش گره برزده بودخلق را آتش سوزنده به دل در زده بود
Elm kəsbilə rütbeyi-rif’ətSətirüstü mətnElm kəsbilə rütbeyi-rif’ət
Ben âşıkam ne ayb ola yârı diler isemBen âşıkam ne ayb ola yârı diler isemIşkımla âcizem nola yarı diler isem
Qəzəl 438خوش آن آزاده کز مردم نهان دارد فقیری رانسازد گوشه چشم توقع گوشه گیری را
Qitə 251غم عمری که شد چرا نخورمغم روزی ابلهانه خورم
Qəzəl 340خسروم با لب شیرین به شکار آمده بوداز پی کشتن فرهاد به غار آمده بود
Sevərəm ol nigari-simbəriSevərəm ol nigari-simbəriKi, cəfapişəvü sitəmgərdir.
Cânuna cân keseği bu hased hased aparurCânuna cân keseği bu hased hased aparurCihân cânını dün ü gün bu hâl u had aparur
Qəzəl 454ز خط سبز شد فیروزه ای لعل نگار ماجواهر سرمه ای می خواست چشم اشکبار ما
Qitə 254فلک خاک در میر است و من هماز آن مدحش به آب زر نویسم