Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سبک از عقل به یک رطل گران کرد مراصحبت پیر خرابات جوان کرد مرا
Qitə 328چون یوسف سپهر چهارم ز چاه دیآمد به دلو در طلب تخت مشتری
Gelün ki cümle işikde gulâm-ı şâh olalumGelün ki cümle işikde gulâm-ı şâh olalumHemîşe der-pey-i deryûze-i günâh olalum
Pərakəndə şeir 530کو می که اختیار خرد را به او دهم؟مستانه دست خویش به دست سبو دهم
Qitə 362سعد و نحس شب سپید و سیاهخاتم مُقتَفی نمیشاید
Niçe bu yüregüm kanı aha ahıdanı kanıNiçe bu yüregüm kanı aha ahıdanı kanıŞimdi gözümden su ahar yüregümün kanı kanı
Pərakəndə şeir 536راه نشاط بر دل دیوانه بسته ایمما راه آشنایی بیگانه بسته ایم
Tərcibənd 2بر کوس نوای نو بردار به صبح اندرگلگون چو شفق کاسی پیش آر به صبح اندر
Niçe ki bu şu'arâ zülf ile hâli didilerNiçe ki bu şu'arâ zülf ile hâli didilerNûrını görmeyiben anları hâlî didiler
Qəzəl 535می کند گرم طلب شعله آواز مرامی شود زمزمه بال و پر پرواز مرا
Tərkibbənd 6این جان ز دام گلخن تن درگذشتنی استوین دل به بام گلشن جان برگذشتنی است
Tûbî kaddün ile hak servi hırâmân yazmışTûbî kaddün ile hak servi hırâmân yazmışBu seri hüsnün ayağına yasaman yazmış
Pərakəndə şeir 538رفتیم و کوی او به رقیبان گذاشتیمخوش کعبه ای به خار مغیلان گذاشتیم
Qəzəl 100هر زمانی بر دلم باری رسدوز جهان بر جانم آزاری رسد
Gözün yaraladı bizi tîr ü kemân ileGözün yaraladı bizi tîr ü kemân ileAğzun depeledi yine bizi gümân ile
Qəzəl 538دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مراکی بود آینه زین زنگ شود پاک مرا؟
Qəzəl 106ذره نماید آفتاب ار به جمال تو رسدعین کمال خسته باد ار به کمال تو رسد
Gözün aceb sanemâ niçe bir apara gönülGözün aceb sanemâ niçe bir apara gönülYa niçe ışkunı başara bile yara gönül
Qəzəl 539آشنایی به کسی نیست درین خانه مرانظر از جمع به شمع است چو پروانه مرا
Qəzəl 368هدیهٔ پای تو زر بایستیرشوهٔ رای تو زر بایستی
Öldüm yolma anun bilmezliği nedendürÖldüm yolma anun bilmezliği nedendürCândan tuzağ eyler ilmezligi nedendür
Qəzəl 543مژه مانع نشود اشک سبک جولان رادامن بحر به فرمان نبود مرجان را
Qəsidə 97چشم بر پردهٔ امل منهیدجرم بر کردهٔ ازل منهید
Işkun var ise cehd idü mâhbûba irişdürIşkun var ise cehd idü mâhbûba irişdürGörürse gözün sa'y idü hir hûba irişdür
Pərakəndə şeir 546گر تو با هر خار و خس خواهی چو گل افروختناز چراغ غیرتم (گل) می کند واسوختن
Qəsidə 138حضرت ستر معلا دیدهامذات سیمرغ آشکارا دیدهام
Gönülümi aparanun kirpügi ohın bulmışamGönülümi aparanun kirpügi ohın bulmışamNiçe ki ol diler ise ki bini olam olmışam
Qəzəl 547تندی خوی ضرورست سخن آیین راکه بنوشند به تلخی، می لب شیرین را
Rübai 47چون سقف تو سایه نکند قاعده چیستچون نان تو موری نخورد مائده چیست
Rızâ kazâya durur bu kazâda çâre bizeRızâ kazâya durur bu kazâda çâre bizeÇekelüm anı ki rahm ide seng-i hâre bize