Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
صبح وارم کآفتابی در نهان آوردهامآفتابم کز دم عیسی نشان آوردهام
Məntiqül-üşşaq, fəsil 76اگر نتوان به دیر و زود کردنبباید چارهٔ بهبود کردن
Gönlüm niçe bir yüzüne hayrân ola çün şem'Gönlüm niçe bir yüzüne hayrân ola çün şem'Gözüm niçe bir karşuna giryân ola çün şem'
Pərakəndə şeir 411هرگز کسی ز قافله دل نشان ندیدیک آفریده آتش این کاروان ندید
Qəsidə 177عالم جان خاص توست نوبه فرو کوب هینگوهر دل خاک توست رد مکن ای نازنین
Məntiqül-üşşaq, fəsil 77در آن مدت، که بود از محنت تبجهان بر چشم من تاریک چون شب
Lebüni göreli demden bu gözlerüm ahıdur hûnLebüni göreli demden bu gözlerüm ahıdur hûnOduna ûd olmağı bana hak eyledi kânûn
Pərakəndə şeir 413تبسمی پی دشنام تلخ در کارستنمکچش مزه ای با پیاله می باید
Qəsidə 185ما را دلی است زله خور خوان صبحگاهجانی است خاک جرعهٔ مستان صبحگاه
Qəzəl 345ای کون و مکان از تو، اندر چه مکانی خود؟مثل تو نمییابم، آخر به چه مانی خود؟
Gönül yârı kılur heves girmez elüme dest-resGönül yârı kılur heves girmez elüme dest-resZülfi gice gözi ases lebi şeker gönül meges
Qəzəl 412نمی خواهیم روی تلخ ابر نوبهاران رابه مشت خار ما سرگرم کن آتش عذاران را
Qəsidə 195این تویی کز غمزه غوغا در جهان انگیختهنیزه بالا خون بدان مشکین سنان انگیخته
Qəzəl 362گر آن کاری که من دانم بر آیدبهل تا در وفا جانم برآید
Şol cân ki ışkuna sanemâ ol nedîm olaŞol cân ki ışkuna sanemâ ol nedîm olaGerek ki dürd-i bâdeye sinden mukîm ola
Qəzəl 415زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان راکه رو بر خاک مالد پرفشانی بسته بالان را
Qəsidə 205به خراسان شوم انشاء اللهآن ره آسان شوم انشاء الله
Qəsidə 31چو بد کنی و ندانی که : نیک نیست که کردیمعاف باش و گر عاقلی معاف نگردی
Lebüni şekkere ışk ehli şehâ kanda vireLebüni şekkere ışk ehli şehâ kanda vireNebâta nâb ne âkil ola ki kanda vire
Qəzəl 421ز مهر و ماه سازد سیر، رویت چشم روزن رابه یک شبنم کند محتاج، رخسار تو گلشن را
Qəsidə 207سر تابوت مرا باز گشائید همهخود ببینید و به دشمن بنمائید همه
Rübai 156در زیر دو ابروی کژت پیوستهبا چشم تو آن سه خال در یک رسته
Gözümden ahan yaşları hûn-âbe sanasınGözümden ahan yaşları hûn-âbe sanasınDöndi bu yüregümdeki hûn âba sanasın
Pərakəndə şeir 430مردم ز حد خویش برون پا نهادهاندراه هزار تفرقه بر خود گشادهاند
Qəsidə 222بردار زلفش از رخ تا جان تازه بینیوز نیم کشت غمزهاش قربان تازه بینی
İsfahan ləhcəsində şeir 1او ژیروِ راذه ای مَ تا رواز بوی تو واذ صبح تارو
Mücerred nâm u neng ü cân u dilden bir kalendervenMücerred nâm u neng ü cân u dilden bir kalendervenHevân içinde gark u ışkun odına semenderven
Qəzəl 429اگر چه رنگ آن گل می برد از کار گلچین راهمان از شوخی بو می کند بیدار گلچین را
Rübai 62ناوکزن سینهها شود مژگانتافسونگر دردها شود مرجانت
İsfahan ləhcəsində şeir 5سوی دو نان برِ دونان چرا کنم خدمت؟سنان خورم به ازین نان، زَنان از اینان به