Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Didüm ki aceb leblerüni kim sorar iy dostAydur bu hayâli kovanı kim sorar iy dost
Qəzəl 379چه خوش باشد در آغوش آورم سرو روانش راکنم شیرازه اوراق دل، موی میانش را
Qəsidə 71دوش چون خورشید را مصروع خاور ساختندماه نو را چون حمایل چفته پیکر ساختند
Məntiqül-üşşaq, fəsil 55پری، با آنکه واقف میشد از دوستدر آن معنی که حق با جانب اوست
Gerek ki gönül hâleti yazıla bu giceGerek ki gönül hâleti yazıla bu giceBaşdağı humârum dahi yazıla bu gice
Pərakəndə şeir 381خلد تسخیر دل اهل محبت نکندبرق در بوته خاشاک اقامت نکند
Qəsidə 72طره مفشان کز هلالت عید جان برساختندطیره منشین کز جمالت عید لشکر ساختند
Məntiqül-üşşaq, fəsil 59چو پیش عاشق آمد نامهٔ دوستحدیثی دید همچون مغز در پوست
Yüzün üsdinde sagun hem-çün şeb-ender- rûzdurYüzün üsdinde sagun hem-çün şeb-ender- rûzdurGamzen ohları nigârâ nâvek-i dil-dûzdur
Qəzəl 385معلم نیست حاجت در تپیدن کشته دل راکه خون رقص روانی می دهد تعلیم بسمل را
Qəsidə 73سرورانی که مرا تاج سرنداز سر قدر همه تاجورند
Məntiqül-üşşaq, fəsil 62چو دید آن عاشق دلسوز خستههمایون نامهٔ یار خجسته
Eğer küstâh isem şâhum halîmdürEğer küstâh isem şâhum halîmdürBenüm ahvâlüme ol hak alîmdür
Pərakəndə şeir 389(چشمت که راه توبه احباب می زندساغر به طاق ابروی محراب می زند)
Qəsidə 101در آبگون قفس بین طاووس آتشین پرکز پر گشادن او آفاق بست زیور
Məntiqül-üşşaq, fəsil 64ز جام عاشقی مستم دگر باربریدم مهر و پیوستم دگر بار
Gül irdi kılalum biz yaza tahsînGül irdi kılalum biz yaza tahsînKi bu tahsîne gökler yaza tahsîn
Pərakəndə şeir 392ماه از حجاب روی تو پروین عرق کندآیینه را شکوه جمال تو شق کند
Qəsidə 118سر حد بادیه است روان پاش بر سرشجان را حنوط کن ز سموم معطرش
Məntiqül-üşşaq, fəsil 71که روز غم بسر خواهد شد آخرسخن نوعی دگر خواهد شد آخر
Işk ehli cihâna kala ya câna dir isenIşk ehli cihâna kala ya câna dir isenBilmemiş olasın beni yacana dir isen
Pərakəndə şeir 394چندان که ممکن است کسی مردمی کنددم را چرا علم کند و کژدمی کند؟
Qəsidə 132طفلی و طفیل توست آدمخردی و زبون توست عالم
Məntiqül-üşşaq, fəsil 74چه باک؟ امروز اگر ره دور باشداگر فردا به منزل حور باشد
Lebün hevâsıyile bu gönül çü nârîndürLebün hevâsıyile bu gönül çü nârîndürBilün gibi tenüme bah niçesi nârindür
Qəzəl 400نظر کن در ترازو داری آن خورشید تابان رااگر در پله میزان ندیدی ماه کنعان را
Qəsidə 133با آنکه به موی مانم از غمموئی ز جفا نمیکنی کم
Məntiqül-üşşaq, fəsil 75شنیدم حاجییی احرام بستهچو در ریگ بیابان گشت خسته
Gönüli aparana din ki neçün gelmez öziGönüli aparana din ki neçün gelmez öziKendüzi gelmez ü atar yüreğe ohı gözi
Pərakəndə şeir 408گل بوی بی وفایی ارواح می دهدیادی ز کم بقایی ارواح می دهد