Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
کارم از دست پایمرد گذشتآهم از چرخ لاجورد گذشت
Rübai 93چون خیل غم تو در دل ریش آیدبر سینه ز درد و غصه صد نیش آید
Saqi, tolu sun neçə-neçə zəhdlə pərvizSaqi, tolu sun neçə-neçə zəhdlə pərviz,Mütrib, yenə düz nəğmeyi-tərəbəngiz.
Qəzəl 285گرچه از عقل گران لنگر فلاطونیم ماکار با اطفال چون افتاد مجنونیم ما
Qəzəl 12درد زده است جان من میوهٔ جان من کجادرد مرا نشانه کرد دردْ نشان من کجا
Rübai 95زر در قدمت ریزم و حیفم نایدتر در قدمت ریزم و حیفم ناید
Dilberâ insâfa gelgil niçe niçe dilberîDilberâ insâfa gelgil niçe niçe dilberîBen yüzüni göreli hod dilberiyeni dilberî
Pərakəndə şeir 293چه لذت دیدن رخسار آن مه پاره می بخشدکه عاشق هر دو عالم را به یک نظاره می بخشد
Qəzəl 140خاکی دلم به گرد وصالش کجا رسدسرگشته میدود به خیالش کجا رسد
Rübai 98ای ماه، ز پیوستن من عار مدارپیوسته مرا به هجر بیدار مدار
Döker gözüm yaşın seylâb her demDöker gözüm yaşın seylâb her demKılur yir yüzini sîr-âb her dem
Qəzəl 292خنده ها بر شمع دارد دیده گریان مامو نمی گنجد میان گریه و مژگان ما
Qəzəl 144سر زلفت چو در جولان میآیدبه ساعت فتنه در میدان میآید
Rübai 162یک شهر بجست و جوی آن دوست همهبگذشته ز مغز و در پی پوست همه
Katı gele lebün cevher dir isemKatı gele lebün cevher dir isemMükerrerdür eğer şekker dir isem
Pərakəndə şeir 298اگر ملک دو عالم را کند یک کاسه اقبالشهمان از حرص، چین بر جبهه فغفور می ماند
Qəzəl 153تا مرا عشق یار غار افتادپای من در دهان مار افتاد
Rübai 172آن زلف،که دارد از تو برخورداریمانندهٔ میغست که بر خورداری
Resm-i cefâdur nigârâ âdet-i ma'hûdResm-i cefâdur nigârâ âdet-i ma'hûdOldı demi ki irüre vuslat-ı mevcûd
Pərakəndə şeir 299گرانخوابی که آه سرد را مهتاب می داندنسیم صبح محشر را فسون خواب می داند
Qəzəl 154دلبر آن به که کسش نشناسدنوبر آن به که خسش نشناسد
Rübai 180گر مرد رهی، تو چند بیراه روی؟اندر پی این منصب و این جاه روی؟
Leblerinün esrükligi gözümde degül miLeblerinün esrükligi gözümde degül miIşkı çiçeği bitdi bu yüzümde degül mi
Qəzəl 300ای ز مژگان تو در چشم گلستان خارهاگل ز سودای رخت افتاده در بازارها
Qəzəl 176زان بخششی که بر در عالم شداندُه نصیب گوهر آدم شد
Rübai 183دم با تو زنم، که یار دیرینه توییکم با تو زنم، که یار دیرینه تویی
Bu ne hatâdur ki uş zülf kılur çîn ileBu ne hatâdur ki uş zülf kılur çîn ileBu yine ne şîvedür bir yini âyîn ile
Pərakəndə şeir 303حجاب بیزبانم رخصت گفتار میخواهدبرات بوسهای زان لعل شکربار میخواهد
Qəzəl 206هر دل که غم تو داغ کردشخون جگر آمد آب کردش
İsfahan ləhcəsində şeir 4سر ترسم که پابند هوای تو نبودل نشو کرت که خاک کف پای تو نبو