Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
با در و دشت ساز خاقانیخانه و خوان ناسزا منگر
Qəzəl 755با این چنین بلایی، بعد از چنان عذابیراضی شدم که: بینم روی ترا به خوابی
Dil yahasından toğan ay ne acâyib ay idiDil yahasından toğan ay ne acâyib ay idiBoyutuma gîsûsı zencîri aceb sevdâyidi
Pərakəndə şeir 182از وصل، ملال دل خرم نمکین استدر دامن گل گریه شبنم نمکین است
Qitə 201علم دین کیمیاست خاقانیکیمیائی سزای گنج ضمیر
Qəzəl 763دلم از چشم مستش زار و پردم چشمش از مستیچه جای پنجه کردن بود ما را با چنان دستی؟
İy besâ sır k'ağızundan açamadum dün giceİy besâ sır k'ağızundan açamadum dün giceİy besâ dürr güher ki saçamadum dün gice
Pərakəndə şeir 188تا به برگ سبز، خط او چمن را یاد کردباغبان از خرمی گل را مبارک باد کرد
Qitə 202ای خواجه حساب عمر برگیرزین خط دو رنگ شام و شبگیر
Qəzəl 804بخت یار ما باشد گر تو یار ما باشیاز میان بنگریزی، در کنار ما باشی
Bende ne kaldı dahi begüm ki aparasınBende ne kaldı dahi begüm ki aparasınSenden ho senligüni niçesi koparasın
Pərakəndə şeir 191(در گلستانی که روید دام چون سنبل ز خاکبلبل دون همت ما میل پروازی نکرد)
Qitə 207جان عطارد از تپش خاطر وحیدچونان بسوخت کز فلک آبی نماندش
Qəzəl 848جفا بر کسی بیش ازین چون کنی؟که هر دم به نوعی دلش خون کنی
Gözden seni ırmağ idem adam ki göresinGözden seni ırmağ idem adam ki göresinTâ bu yön ile bir adım adam ki göresin
Pərakəndə şeir 194بر گل رخسار او تا زلف پیچ و تاب زدشهپر پروانه سیلی بر رخ مهتاب زد
Qitə 222صِدتُ فی بغدادَ ظَبیاً قَد اُلِفصُدغُهُ جیمٌ و ذا قَدٍّ اَلِف
Qəzəl 864دلا، زین بدایت چه دیدی؟ بگویز پایان و غایت چه دیدی؟ بگوی
Mevc urur gönlüm denizi yine hizândur nedenMevc urur gönlüm denizi yine hizândur nedenGözlerüm çün ebr-i nîsân oldı rîzândur neden
Qəzəl 196نیست پروای فنای خود دل وارسته راتیغ خضر راه باشد دست از جان شسته را
Qitə 223باز به میدان ما فوج بلا بسته صفپای فلک در میان رسم امان بر طرف
Qəzəl 867با دل تنگ من از تنگ شکر هیچ مگویچون ترا از دل من نیست خبر هیچ مگوی
Ezelde ayru degül idi hîç bûd u nebûdEzelde ayru degül idi hîç bûd u nebûdKi meyi kıldıyidi bûduna bu bûd u vücûd
Pərakəndə şeir 198از فضولی چشم بستم خار و گل همرنگ شدگوش را کردم گران، هر نغمه سیرآهنگ شد
Qitə 224این گربه چشمک این سگک غوری غرکسگسارک مخنثک و زشت کافرک
Qəzəl 878ای در دل من چو جان کجایی؟وی از نظرم نهان کجایی؟
Çevri çoh u lutfı az u âzı nâzükdür an unÇevri çoh u lutfı az u âzı nâzükdür an unAzımuz çohdur azına azı nâzükdür anun
Qəzəl 198از مروت نیست چیدن غنچه نشکفته راچون صدف کن پرده داری گوهر ناسفته را
Qitə 237خاقانیا به کعبه قسم یاد کن که منزانگه که کعبهوار در این سبز پردهام
Qəzəl 879چه شود کز سر رحمت به سرم باز آیی؟در وصلی بگشایی ز درم باز آیی؟