Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Lebün hayâta irişdürmedük cemâd komazCihân ile bilişür ortalıhda yâd komaz
Qəzəl 159می کشد هر دم ز بی تابی به جایی دل مرانیست چون ریگ روان آسایش منزل مرا
Qitə 160چون گشایند اهل همت دست خودکهتران را پایبست خود کنند
Qəzəl 679گل در قرق عرق کند از شرم روی توصافی به کوچها دود از جستجوی تو
Sâyesiyem lîk ben ol sâyebânun kulıyamSâyesiyem lîk ben ol sâyebânun kulıyamBarmağı atduğı oham ol kemânun kulıyam
Pərakəndə şeir 162تا عارضت ز آتش می برفروخته استبر آسمان ستاره خورشید سوخته است
Qitə 163چون به حد کوفه باز آیند حاج از بادیهخلق یک فرسنگ استقبال خویشان میکنند
Qəzəl 713ای ز زلفت عقل در دام آمدهنرگست با فتنه همنام آمده
Bu eşk-i hûn arasında yüzüm sarara yaturBu eşk-i hûn arasında yüzüm sarara yaturGöreli anberi ah gülde ki karara yatur
Pərakəndə şeir 163زلفت که همچو شام غریبان گرفته استصبح نشاط در ته دامان گرفته است
Qitə 170بر اهل کرم لرز خاقانیاکه بر کیمیا مرد لرزان بود
Qəzəl 717عاشقان درد کش را دردی میخانه دهاز قدح کاری نیاید، بعد ازین پیمانه ده
Nigârâ la'l-i lebün ışkı câna kâfiyedürNigârâ la'l-i lebün ışkı câna kâfiyedürLebün kirişmesi bu sayru câna şâfiyedür
Qəzəl 163پرده ظلمت نپوشد چشم حیران مراشمع کافوری است بیداری شبستان مرا
Qitə 176ای امیر امرای سخن و شاه سخابه سخن مثل عطارد به سخا چون خورشید
Qəzəl 724دل جفت درد و غم شد زان دیلمی کلالهگل را قبول کم شد زان روی همچو لاله
Laçin gözi tek dünyâda bir bâz ele girseLaçin gözi tek dünyâda bir bâz ele girseYa her yile zülfi gibi ser-bâz ele girse
Pərakəndə şeir 169آتش ز شرم خوی تو تا سر کشیده استخود را به زیر بال سمندر کشیده است
Qitə 186سلاطین نژادا خلیفه پناهاتوئی مملکت بخش و اسلام پرور
Qəzəl 726ای روشن از رخ تو زمین و زمان همهتاریک بیتو چشم همین و همان همه
İy saçı zencîr mecnûndur gönülİy saçı zencîr mecnûndur gönülFitne engîz olma meftûndur gönül
Qəzəl 170سبز می گردد روان چون آب از ماندن مراخضر نتواند به آب زندگی راندن مرا
Qitə 187یکی دو زایند آبستنان مادر طبعز من بزاد به یکباره صدهزار پسر
Qəzəl 740با دگری بر غم من عقد وصال بستهایورنه به روی من چرا در همه سال بستهای؟
Yüzün hayâli nigârâ kaçan ki göze düşerYüzün hayâli nigârâ kaçan ki göze düşerDemin demine komaz gönül oda köze düşer
Pərakəndə şeir 181آغاز خط آن شوخ به عشاق رحیم استدر آخر بازار، فروشنده کریم است
Qitə 192علوی دوست باش خاقانیکز عشیرت علی است فاضلتر
Qəzəl 750ای که دیگر بیگناه از من عنان پیچیدهایدشمنی کردی روی از دوستان پیچیدهای
Gözün ser-fitne-i rûy-ı zemîndürGözün ser-fitne-i rûy-ı zemîndürÇü şol sâhib-kırân ile karîndür
Qəzəl 181باعثِ آزار شد ترکِ دلآزاری مراتختهٔ مشقِ حوادث کرد همواری مرا