Qitə 136

خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوستچند از زبان نیافته سودی زیان کشد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 626

دوستی با دشمنان ما مکنسود ایشان و زیان ما مکن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Arz itme bana dünyâ metâ'ını yoh tanum

Arz itme bana dünyâ metâ'ını yoh tanumUrdum saçun ile ışk semâ'ını yoh tanum

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 144

چون به خاطر آن دو لعلِ آبدار آید مراصد بدخشان اشکِ خونین در کنار آید مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qitə 137

پیشوای علما جامهٔ مننز پی بیشی و پیشی پوشد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 641

نگارا، چرا شدی نهان از نهان من؟چه کردم که گشته‌ای جهان از جهان من

Əvhədi Marağalı1 dəq
Gamzen nişe bu âşıka bir tîri esirger

Gamzen nişe bu âşıka bir tîri esirgerZülfün neyiçün delüye zencîri esirger

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 145

سرو را از جلوه مستانه از جا می‌بردخنده او تلخ‌کامی را ز صهبا می‌برد

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 139

چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانیکه صبح فام شد از راه و شام‌گون آمد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 647

دوست با کاروان کن فیکونآمد از شهر لامکان بیرون

Əvhədi Marağalı1 dəq
Hak çün irürür dilberi kemâle gerekdür

Hak çün irürür dilberi kemâle gerekdürBir bâd-ı hevâ gönüli kim ala gerekdür

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 148

نیست تاب درد غربت جان افگار مرابا قفس آزاد کن مرغ گرفتار مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 140

خبر برآمد کان آفتاب شرع فرو شدهزار آه زهرک آن خبر شنود برآمد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 652

منم آنکه گلشن عشق را چمنم، ببینگذری کن و گل و سوسن و سمنم ببین

Əvhədi Marağalı1 dəq
Işkun vilâyetine niçe ki sefer düşer

Işkun vilâyetine niçe ki sefer düşerDîvâne başuma heves-i terk-i ser düşer

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 150

خیال طره او در دل خراب گذشتچه موج بود که مستانه بر حباب گذشت

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 147

منصب تدریس خون گوید از آنکفر عز الدین بوعمران نماند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 655

دل فراق روی جانان بر نتابد بیش ازینسینه داغ هجر آنان بر نتابد بیش ازین

Əvhədi Marağalı1 dəq
Sen pâydâr ol ki bu âlem gelür gider

Sen pâydâr ol ki bu âlem gelür giderIşkun ırılmasun ki bu âdem gelür gider

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 150

شد یکی صد شورش عشق از نصیحتگر مراکشتی از باد مخالف گشت بی لنگر مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qitə 149

خاقانیا عروس صفا را به دست فقرهر هفت کن که هفت تنان در رسیده‌اند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 660

گر سوی من چنین نگرد چشم مست توسر در جهان نهم به غریبی ز دست تو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Şehâ bilüne bağlandum ki kıldan dahi nârindür

Şehâ bilüne bağlandum ki kıldan dahi nârindürLebün katında şekkerden sözüm gâyetde

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 156

نیست ممکن بر گرفتن دیده از رویش مرااره گر بر سر گذارد چین ابرویش مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qitə 150

اندرین هفت هشت نه صدیقمصطفی را به خواب دیدستند

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəzəl 665

تو سروی ، بر نشاید چیدن از توتو ماهی، مهر نتوان دیدن از تو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Lebün hayâta irişdürmedük cemâd komaz

Lebün hayâta irişdürmedük cemâd komazCihân ile bilişür ortalıhda yâd komaz

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 159

می کشد هر دم ز بی تابی به جایی دل مرانیست چون ریگ روان آسایش منزل مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qitə 151

شهر زوری گدا بود خاصهکش به بغداد پرورش کردند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 666

گر صبر و زر بودی مرا، کارم چو زر می‌شد ز توبی صبرم، ارنه کار من نوعی دگر می‌شد ز تو

Əvhədi Marağalı1 dəq