Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خاقانی اگر توئی ز صافی نفسانبر گردن کس دست به سیلی مرسان
Qəzəl 380وقت گلست، ای غلام، روز می است، ای پسرشیشه بیار و قدح، پسته بریز و شکر
Cân vermişem ben yoluna tâ bir zemân cân virmişemCân vermişem ben yoluna tâ bir zemân cân virmişemDerdün ki cân derdiyidi derdüne dermân virmişem
Qəzəl 54تنگدستی راست سازد نفسِ کجرفتار راپیچ و تاب از وسعتِ ره میفزاید مار را
Rübai 274چون زندگی آفت است جانم گم کنچون سایه حجاب است نشانم گم کن
Qəzəl 401شهر بگرفت آن کمان ابرو به بالای چو تیرخسروان را جای تشویشست ازان اقلیم گیر
Hüsnün tarâveti i begüm yaza benzemezHüsnün tarâveti i begüm yaza benzemezGamzesi gözünün ciğeri yaza benzemez
Qəzəl 61نیست از سنگِ ملامت غم سرِ پر شور راکس نترسانده است از رطلِ گران مخمور را
Rübai 293صبح است شراب صبح پرتو دَردِهزو هر جو جوهری است، جو جو درده
Qəzəl 421ای صبا، یار مرا از من بییار بپرسزارم، او را ز من شیفتهٔ زار بپرس
Eğer âşık seher ki ata ahinEğer âşık seher ki ata ahinGerek ki ol oha döymeye ahin
Pərakəndə şeir 67عیدست مرگ دست به هستی فشانده راپروای باد نیست چراغ نشانده را
Rübai 294خاقانی عمر گم شد، آوازش دهدل هم به شکست میرود، سازش ده
Qəzəl 422ای صبا، از من آشفته فلان را میپرسمینشان جان و دل و آن دل و جان را میپرس
Bırahdı sanem zülfi bizi bende nidelümBırahdı sanem zülfi bizi bende nidelümBırahmış ola niçe dahi bende nidelüm
Qəzəl 67مُهرِ خاموشی کند کوتهزبان تقریر رااین سپر دندانه میسازد دمِ شمشیر را
Rübai 297خاقانی و روی دل به دیوار سیاهکز بام سپهر ملک بیرون شد ماه
Qəzəl 429درین همسایه شمعی هست و جمعی عاشق از دورشکه ما صد بار گم گشتیم همچون سایه در نورش
Âh ider isem âh ki âhumı işitmezÂh ider isem âh ki âhumı işitmezSen sanmagıl iy dost ki bu âh iş itmez
Qəzəl 73نعل در آتش گدازد، روی گرمت بوس رازخمیِ دندان کند لعلت لبِ افسوس را
Rübai 301دیدم به ره آن مه خود و عید سپاهبر بسته نقاب و نو چنین باشد ماه
Qəzəl 434گر دستها چو زلف در آرم به گردنشکس را بدین قدر نتوان کرد سرزنش
Yaz oldı ki güneş toğısar burc-ı hameldenYaz oldı ki güneş toğısar burc-ı hameldenVirtolu ayah bilmeyelüm câmı cemelden
Qəzəl 74نیست از رازِ نهانِ من خبر جاسوس رانبضِ من بندِ زبان گردید جالینوس را
Rübai 315نفسم جنب غرامت است ای دلجویکو تیغ که غسلها توان کرد بدوی
Qəzəl 439دو هفتهٔ دگر از بوی باد مشک فروششود چو باغ بهشت این زمین دیبا پوش
Cânum lebine irdi irince lebine cânCânum lebine irdi irince lebine cânDöndi suya kanum u yürecügüm oldı kan
Pərakəndə şeir 78بر سر گردون گل انجم سرشک ما زده استباده گلرنگ ما گل بر سر مینا زده است
Rübai 317خاک ار ز رخت نور برد گهگاهیمنزل به فلک برآورد چون ماهی
Qəzəl 449ای پیکر خجسته، چه نامی؟ فدیت لکدیگر سیاه چرده ندیدم بدین نمک