Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در عشق تو شد موی زبانم به گزافکان موی میان ز غم دلم کرد معاف
Qəzəl 163گفته بودم با تو من: کان جا نباید رفتنتور ضرورت میروی با ما نباید رفتنت
İ zülfün turrası perr-i ebâbilİ zülfün turrası perr-i ebâbilZenahdânuna kuldur çâh-ı bâbil
Qəzəl 6873زبان شکوه اگر همچو خار داشتمیهمیشه خرمن گل در کنار داشتمی
Rübai 200نه خاک توام به آدمی کردهٔ عشقنه مرغ توام به دانه پروردهٔ عشق
Qəzəl 175کجا شد ساربانش؟ تا دلم را تنگ در بنددچو روز کوچ او باشد به پیش آهنگ در بندد
Göz yaşı kan olsa yüregüm kanı âb olsa yigGöz yaşı kan olsa yüregüm kanı âb olsa yigLeblerün yâdına elümden mey-i nâb olsa yig
Qəzəl 6879بر این مباش که خون در دل نیاز کنیبه قدر مرتبه حسن خویش ناز کنی
Rübai 213دُر زآن لب لعل نوش خوردت چینملاله همه زآن رخ چو وردت چینم
Qəzəl 186طراوت رخت آب سمن تمام ببردرخت ز گل نم و از آفتاب نام ببرد
Şuna ki yüzi bedr ü boyı serv-i revândurŞuna ki yüzi bedr ü boyı serv-i revândurToğrusı budur cân ile gönül nigerândur
Qəzəl 6897ای آن که دل به عمر سبکرو نهادهایدر رهگذار سیل میان را گشادهای
Rübai 221خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خمدل عود بر آتش است و اشک آب بقم
Qəzəl 188دل باز در سودای او افتاد و باری میبردجوری که آن بت میکند بیاختیاری میبرد
Yârâ yaramı bilürsin yarama yâr em gerekdürYârâ yaramı bilürsin yarama yâr em gerekdürNiçe hecr dûzahında ireme İrem gerekdür
Qəzəl 6907ای غنچهلب که سر به گریبان کشیدهایدر پردهای و پرده عالم دریدهای
Rübai 234کشتند مرا کز تو پراکنده شومغم نیست اگر بر درت افکنده شوم
Qəzəl 191ترکم به خنده چون دهن تنگ باز کرددل را لبش ز تنگ شکر بینیاز کرد
Tolu sağrak içerüz çünki humâruz nidelümTolu sağrak içerüz çünki humâruz nidelümDerdüne döyemezüz zâr u nizâruz nidelüm
Qəzəl 6908آتش به خرمن از گل باغی ندیده ایجوش جنون ز چشمه داغی ندیده ای
Rübai 235دل دل طلبید از پی ره دلجویمبدرود کنان کرد گذر در کویم
Qəzəl 194دل ببردی و یکی کار دگر خواهم کردچیست آن؟ جان به سر کار تو در خواهم کرد
Bir gice senün ile ger bize sabûh olaBir gice senün ile ger bize sabûh olaNe râhat-ı rûhânî ne asl-ı fütûh ola
Qəzəl 6918بر مردم زمانه چه رحمت کند، کسی؟با بی مروتان چه مروت کند کسی؟
Rübai 243دود افکن را بگو که بس نالانمدودی بر شد که دودگین شد جانم
Qəzəl 195وصف روی آن پسر خواهیم کردخدمت زلفش به سر خواهیم کرد
Gel imdi gel ki gözüm seyli ahar uşda kanınGel imdi gel ki gözüm seyli ahar uşda kanınKim ola ki yüzüni göre virimiye cânın
Qəzəl 6927ای گل ز شوخ چشمی اغیار غافلیاز سادگی ز زخم خس و خار غافلی
Rübai 259ای دل چو فسردهای غمی پیدا کنوی غنچه تو داغ ستمی پیدا کن
Qəzəl 201ای سنگدل، به حق وفا کز وفا مگردعهدی بکن به وصل و از آن عهد وا مگرد