Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نه خاک توام به آدمی کردهٔ عشقنه مرغ توام به دانه پروردهٔ عشق
Qəzəl 217فتنه از چرخ و قیامت ز زمین برخیزداگر آن چشم کمان کش به کمین برخیزد
Cânumda ışkınun ırmağı taşa başladıCânumda ışkınun ırmağı taşa başladıMahabbetini kılur nakş taşa başladı
Qəzəl 6681تکیه چند از ضعف بر دوش عصا دارد کسی؟این بنای سست را تا کی بپا دارد کسی؟
Rübai 213دُر زآن لب لعل نوش خوردت چینملاله همه زآن رخ چو وردت چینم
Qəzəl 239چون قد تو در چمن نباشدچون روی تو یاسمن نباشد
Bülbül olgıl ki bir güle iresinBülbül olgıl ki bir güle iresinAğlayu isde ki güle iresin
Qəzəl 6689سنگ را در جذبه از دست فلاخن می کشیجامه خاکستری از دوش گلخن می کشی
Rübai 221خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خمدل عود بر آتش است و اشک آب بقم
Qəzəl 240رنگینتر از رخ تو گل در چمن نباشدچون عارض تو ماهی در انجمن نباشد
Çâh olmayıcah dünyâyı yarum niderem benÇâh olmayıcah dünyâyı yarum niderem benKılmaz göz anı görmese yârum niderem ben
Qəzəl 6691خاک ما در گوشه میخانه بودی کاشکیحشر ما با شیشه و پیمانه بودی کاشکی
Rübai 234کشتند مرا کز تو پراکنده شومغم نیست اگر بر درت افکنده شوم
Qəzəl 246آن کس که دلیش بوده باشدو آن دل صنمی ربوده باشد
Sabâh tur tolu sun bize sâkî akdâhıSabâh tur tolu sun bize sâkî akdâhıKi rûh râhatıdur her sehergehî râhı
Qəzəl 6692تابش برق و حیات مختصر باشد یکیجلوه آغاز و انجام شرر باشد یکی
Rübai 235دل دل طلبید از پی ره دلجویمبدرود کنان کرد گذر در کویم
Qəzəl 267گر به کام دل رسید از یار خود یاری چه شد؟ور به وصلش شادمان گردید غمخواری چه شد؟
Niçe bir sen sen olup dünyâda ben ben olalumNiçe bir sen sen olup dünyâda ben ben olalumŞimdi gel ortaya uş ben sen ü sen ben olalum
Qəzəl 6722حیرتی از چشم مست یار دارم دیدنیخوابها در دیده بیدار دارم دیدنی
Rübai 243دود افکن را بگو که بس نالانمدودی بر شد که دودگین شد جانم
Qəzəl 275عمری که نه با تست کسش عمر نخواندآنرا که تو در دام کشی کس نرهاند
Gicenün revnakı şol mâh iledürGicenün revnakı şol mâh iledürÂşık âsâyişi bir âh iledür
Qəzəl 6723بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنیچون به کار حق رسی امروز را فردا کنی
Rübai 259ای دل چو فسردهای غمی پیدا کنوی غنچه تو داغ ستمی پیدا کن
Qəzəl 296چون ز بغداد و لب دجله دلم یاد کنددامنم را چو لب دجلهٔ بغداد کند
Yürekde niçe ki gözün ohı eseridürYürekde niçe ki gözün ohı eseridürYaşum dahi saru benizümde cigerîdür
Qəzəl 6733سر به جیب فکر بر تا از فلک بیرون شویبر کمی زن تا چو ماه عید روزافزون شوی
Rübai 265تا رخت بیفکند به صحرا دل منسرمایه زیان کرد ز سودا دل من
Qəzəl 317گر نقش روی خوب تو بر منظری کننداو را چو قبله کعبهٔ هر کشوری کنند