Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Her kim ki tutar sâ'id-i sîmîn ile pençeSâ'idlerini bırahur eliyile rence
Pərakəndə şeir 47هر که از بی طاقتی نالید تمکینش سزاستهر که از فتراک سرپیچید بالینش سزاست
Rübai 350گر من نه به دل داغ برافکندهامیبا تو ز غم آزاد و تو را بندهامی
Qəzəl 422ای صبا، از من آشفته فلان را میپرسمینشان جان و دل و آن دل و جان را میپرس
Dilerem ben nigârînâ lebünden âb-ı hayvânîDilerem ben nigârînâ lebünden âb-ı hayvânîMeğer hayvân ola ol ki dileye âb-ı hayvânı
Qəzəl 47میگدازد خونِ گرمم نشترِ فَصّاد رامیکند از آب عریان، دشنهٔ فولاد را
Qitə 3همه کارم ز دور آسمانیچو دور آسمان شد زیر و بالا
Qəzəl 429درین همسایه شمعی هست و جمعی عاشق از دورشکه ما صد بار گم گشتیم همچون سایه در نورش
Lebün ile şehâ oldı şeker mısırda kesâdLebün ile şehâ oldı şeker mısırda kesâdFerîd-i ışk olanun sözi niçe ola ziyâd
Qəzəl 49چشمِ حیران ساخت رویش خطِ مُشکاندود راآه ازین آتش که در زنجیر دارد دود را
Qitə 4من که خاقانیم به منت شاهپشت خم کردهام ز بار عطا
Qəzəl 434گر دستها چو زلف در آرم به گردنشکس را بدین قدر نتوان کرد سرزنش
Niçesi terk ide gişi dârın diyâr ileNiçesi terk ide gişi dârın diyâr ileMeğer ki hâtırına anun derd-i yâr ile
Qəzəl 51نیست حاجت دیدهبان حسنِ عتابآلود رادور باش از خود بود حسن حجابآلود را
Qitə 5خاقانیا به جاه مشو غره غمروارگر خود به جاه بهمن و جمشیدی از قضا
Qəzəl 439دو هفتهٔ دگر از بوی باد مشک فروششود چو باغ بهشت این زمین دیبا پوش
Gönülüm ışkun odıyla sanemâ yana gelürGönülüm ışkun odıyla sanemâ yana gelürVireyim ışka özümi göreyim tâ ne gelür
Qəzəl 54تنگدستی راست سازد نفسِ کجرفتار راپیچ و تاب از وسعتِ ره میفزاید مار را
Qitə 18چون شاه بازگشت ز ابخاز روز عیدفرمود چاشتگه گذری بر کلیسیا
Qəzəl 449ای پیکر خجسته، چه نامی؟ فدیت لکدیگر سیاه چرده ندیدم بدین نمک
Katlanılmaz bu gönülüm dilberinün firâkınaKatlanılmaz bu gönülüm dilberinün firâkınaGönül eğer olur ise yir ü gögün ırakına
Qəzəl 61نیست از سنگِ ملامت غم سرِ پر شور راکس نترسانده است از رطلِ گران مخمور را
Qitə 19ای در آبدار توانی ز پیچ و خمدر آب شد ز شرمم صد راه زیر آب
Qəzəl 464ای سحری دعای من، در دلش آن جفا مهلیار خطاپرست را بر سر آن خطا مهل
Gözün yaşı şerâb u yüreği kebâb iderGözün yaşı şerâb u yüreği kebâb iderLa'lün tabîbi hasta gönüle cevâb ider
Pərakəndə şeir 67عیدست مرگ دست به هستی فشانده راپروای باد نیست چراغ نشانده را
Qitə 25زندگانی چو مال میراث استکه نبینی بقاش جز به زکات
Qəzəl 469من که باشم؟ که به من نامه فرستند و سلامگو: به دشنام ز من یاد کن از لب، که تمام
Cân vermişem ben yoluna tâ bir zemân cân virmişemCân vermişem ben yoluna tâ bir zemân cân virmişemDerdün ki cân derdiyidi derdüne dermân virmişem
Qəzəl 67مُهرِ خاموشی کند کوتهزبان تقریر رااین سپر دندانه میسازد دمِ شمشیر را