Qitə 3

همه کارم ز دور آسمانیچو دور آسمان شد زیر و بالا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 512

به دکان می‌فروشان گروست هر چه دارمهمه خنب‌ها تهی گشت و هنوز در خمارم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Yine zülfi kemendine dil ile cân esîr olmış

Yine zülfi kemendine dil ile cân esîr olmışHayâli gönlüm ilinde yine bu dem emîr olmış

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 104

هر تُنُک‌ظرفی ننوشد خونِ گرمِ تاک راجامی از فولاد باید آبِ آتشناک را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 4

من که خاقانیم به منت شاهپشت خم کرده‌ام ز بار عطا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 520

من از پیوستگان دل غریبی در سفر دارمکه بی‌او آتش اندر جان و ناوک در جگر دارم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Sâkîya tolu ayah ref-i hicâb ider bu dem

Sâkîya tolu ayah ref-i hicâb ider bu demTolu vir çün ne kılur ise savâb ider bu dem

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 115

مرا گشایش خاطر ز دامگاه بلاستکمند وحدت من چارموجه دریاست

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 5

خاقانیا به جاه مشو غره غمروارگر خود به جاه بهمن و جمشیدی از قضا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 531

گر مرغ این هوایی، بال و پرت بسوزمور حال دل نمایی، دل در برت بسوزم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Lebün gibi meyi yohsa safâsı yoh câmun

Lebün gibi meyi yohsa safâsı yoh câmunEğerçi derd ise oldur devâsı eyyâmun

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 120

عشق خونگرم از محبت کرده ایجاد مراآهوان از چشم نگذارند صیاد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 18

چون شاه بازگشت ز ابخاز روز عیدفرمود چاشتگه گذری بر کلیسیا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 555

تو گلشن حسنی و ما چون خار و خاشاک، ای صنماز ما چرا رنجیده‌ای؟ حاشاک، حاشاک! ای صنم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Niçe bir zülfün ile bu dili serbâz idesin

Niçe bir zülfün ile bu dili serbâz idesinLa'lün ile gerek uzun işümi az idesin

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 123

تبسمی که دهد یار ازان دهن جان استمیی که بوسه بر آن لب زد آب حیوان است

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 19

ای در آبدار توانی ز پیچ و خمدر آب شد ز شرمم صد راه زیر آب

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 575

گر ز من جان طلبد دوست، روانی بدهمپیش جانان نبود حیف که جانی بدهم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Sâhib-kırâna câdû gözün olalı karîn

Sâhib-kırâna câdû gözün olalı karînÇekmiş kemânını gönüle eylemiş kemîn

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 123

خواب وقتِ فیض در محراب می‌گیرد مراچون سگان در صبح دامِ خواب می‌گیرد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 25

زندگانی چو مال میراث استکه نبینی بقاش جز به زکات

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 576

تا کی به در تو سوکوار آیم؟در کوی تو مستمند و زار آیم؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Varlığum dahi yine dilberümün sâyesidür

Varlığum dahi yine dilberümün sâyesidürÖleyüm anun içün k'anı bana sayasıdur

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 124

سخن بلند چو گردد به وحی مقرون استاتاقه سر مصحف کلام موزون است

Saib Təbrizi1 dəq
Qitə 34

خواجه اسعد چو می خورد پیوستطرفه شکلی شود چو گردد مست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 578

تا بر آن عارض زیبا نظر انداخته‌ایمخانهٔ عقل به یک بار برانداخته‌ایم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Dil niçesi söylesün dilde ne dil var durur

Dil niçesi söylesün dilde ne dil var dururHâli gerek anlaya kimde ki dil var durur

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 126

چشمِ او چندان که مستِ خواب می‌سازد مراتابِ آن موی میان بی‌تاب می‌سازد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 42

ای عماد الدین ای صدر زمانهر زمان صدری تو را خاک در است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 600

دلها بربودند و برفتند سوارانما پای به گل در شده زین اشک چو باران

Əvhədi Marağalı1 dəq