Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ben bir otam ki hîç beni attâr bilmediŞol süciyem ki zevkumı hammâr bilmedi
Qəzəl 80نوشِ این غمخانه در دنبال دارد نیش راشکوهای از تلخکامی نیست دوراندیش را
Rübai 319خاقانی اگر پند حکیمان خواندیپس نام زنان را به زبان چون راندی
Qəzəl 464ای سحری دعای من، در دلش آن جفا مهلیار خطاپرست را بر سر آن خطا مهل
Deryâ-yı mahabbetde kaçan ki kopa emvâcDeryâ-yı mahabbetde kaçan ki kopa emvâcSehl ola eğer ol arada gark ola efvâc
Qəzəl 81از صفای دل نباشد حاصلی درویش رانان به خون تر میشود صبحِ صداقتکیش را
Rübai 331از گردون برنتابم این بیآبیخون شد دل و اشک آتشی سیمابی
Qəzəl 469من که باشم؟ که به من نامه فرستند و سلامگو: به دشنام ز من یاد کن از لب، که تمام
Eyâ gönülde gözümden ırah sana selâmEyâ gönülde gözümden ırah sana selâmNe şâhsın ki benüm tek hezâr sana gulâm
Pərakəndə şeir 86بس که بر رویم غبار کلفت از هر سو نشستگرد از تمثال من آیینه را بر رو نشست
Rübai 333خاقانی اگر شیوهٔ عشق آغازییارانت خسند با خسان چون سازی
Qəzəl 484تو دامن از کف من دوش در کشیدی و گفتمکه: آستین تو بوسم، بر آستان تو افتم
Hezar cânum olursa senün içün çelebiHezar cânum olursa senün içün çelebiFidâ kılam yalunuzca cânun içün çelebi
Qəzəl 87غنچهسان پر گل اگر خواهی دهانِ خویش راپرهٔ قفلِ خموشی کن زبانِ خویش را
Rübai 345ای زلف بتم عقرب مه جولانیجادو صفتی گرچه به ثعبان مانی
Qəzəl 488خود را ز بد و نیک جدا کردم و رفتمرستم ز خودی، رخ به خدا کردم و رفتم
Sâkî tolu sun ayağı bu mey perestüneSâkî tolu sun ayağı bu mey perestüneBir lutf kelecisini di nîst ü hestüne
Pərakəndə şeir 88در محبت جز تهیدستی متاعی باب نیستهر که را دل هست اینجا از اولوالالباب نیست
Rübai 346راهی که در او خنگ فلک لنگ شدیاز وسعت او دل جهان تنگ شدی
Qəzəl 498بیا، بیا که ز مهرت به جان همی گردمبه بوی وصل تو گرد جهان همی گردم
Yârun niçe bir çeke gönül gunc u delâlinYârun niçe bir çeke gönül gunc u delâlinCân niçe tahammül kıla işvesi muhâlin
Qəzəl 88حسن چون آرد به جنگِ دل سپاهِ خویش رابشکند بهرِ شگون اول کلاهِ خویش را
Rübai 347خاقانی اگر سرزدهٔ یار آییدر سرزدگی مگر کُلهدار آیی
Qəzəl 499میخانه را بگشای در، کامروز مخمور آمدمنزدیک من نه جام می، کز منزل دور آمدم
Bulıdun yağmurı çoh mı yâ gözüm yaşları mıBulıdun yağmurı çoh mı yâ gözüm yaşları mıDüşmen eğri mi bana ya yârumun kaşları mı
Pərakəndə şeir 92در محبت کام نتوان بی دل خونخواره یافتغنچه خونها خورد تا چون گل دل صدپاره یافت
Rübai 350گر من نه به دل داغ برافکندهامیبا تو ز غم آزاد و تو را بندهامی
Qəzəl 511همه کامیم برآید، چو در آیی ز درمکه مرید توام و نیست مراد دگرم
Ol cân ki ışkıyile bu âlemde yâr imişOl cân ki ışkıyile bu âlemde yâr imişHer ne ki isdeye yine kendüde var imiş
Pərakəndə şeir 99چشمت از گوشه میخانه بلاخیزترستپسته تنگ تو از بوسه شکرریزترست