Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Kişi ki sevmeye sini i begüm cânı mı varDepelerlerse anı şer' ile di kanı mı var
Qəzəl 129دیدنِ لعلِ لبش خاموش میسازد مراتنگظرفم، رنگِ می مدهوش میسازد مرا
Qitə 51ای شاه بانوی ایران به هفت جداقلیم چارم از تو چو فردوس هشتم است
Qəzəl 603کیست آن مه؟ که میرود نازانعاشقان در پیش سراندازان
Komadı hecrün yüregümde ramakKomadı hecrün yüregümde ramakKiçi barmağun kılalı ayı şak
Qəzəl 131نیست ممکن قُربِ آتش بال و پر سوزد مراچون سمندر دوری آتش مگر سوزد مرا
Qitə 63هر سال اگر غلام خاقانبر میر خجند میر نامی است
Qəzəl 606ای صبا، حال من بدو برساننه چنان سرسری، نکو برسان
La'li meyiyle gönül bî-haber olmış dururLa'li meyiyle gönül bî-haber olmış dururZülfi hevâsıyile derbeder olmış durur
Pərakəndə şeir 132جز نام تو بر لوح دلم هیچ رقم نیستدر نامه ما یک سر مو سهو قلم نیست
Qitə 66شکر انعام پادشا گفتننتوان کان ورای غایتهاست
Qəzəl 612به ترک وصل آن تنگ شکر کردن، توان؟ نتوانچو او باشد بغیر از او نظر کردن، توان؟ نتوان
Gönül varın oda urdı ta'âlallâh ta'âlallâhGönül varın oda urdı ta'âlallâh ta'âlallâhKaşun peyveste yay kürdi ta'âlallâh ta'âlallâh
Pərakəndə şeir 134در چشم و دل پاک ز دنیا خبری نیستدر عالم حیرت ز تماشا خبری نیست
Qitə 86دی جدل با معطلی کردمکه ز توحید هیچ ساز نداشت
Qəzəl 621تا ندانی ز جسم و جان مردنپیش آن رخ کجا توان مردن؟
Yüregüm kanlu göziyçün kana gelmez nideyümYüregüm kanlu göziyçün kana gelmez nideyümZülfi kâfirdür anun îmâna gelmez nideyüm
Qəzəl 134سنگِ طفلان از جنون رطلِ گرانی شد مرادرد و داغِ عشق باغ و بوستانی شد مرا
Qitə 88هان ای زمانه دولت شاه اخستان نگرکافاق را ز روستم زال درگذشت
Qəzəl 622بار بربستیم، ازین منزل به در باید شدنآب این جا تیره شد، جای دگر باید شدن
Niçe niçe ser-i zülfünde pîç ü tâb olısarNiçe niçe ser-i zülfünde pîç ü tâb olısarYürek toluça şerâb u ciğer kebâb olısar
Qəzəl 138نیستم بلبل که بر گلشن نظر باشد مراباغهای دلگشا در زیرِ پر باشد مرا
Qitə 110زندگی خفتگی است خاقانیخفته آگه به یک نفس گردد
Qəzəl 623مشنو که: از کوی تو من هرگز به در دانم شدنیا خود به جور از پیش تو جایی دگر دانم شدن
Ne cânsın sen begüm bu cân içindeNe cânsın sen begüm bu cân içindeKi tevhîd oldun uş îmân içinde
Pərakəndə şeir 139سرکشم ز ابر بهاری گذشته استشراب من از خوشگواری گذشته است
Qitə 121ای شفیع صد هزار امت چو خاقانی به حشربنده مرتد بود و بر دست تو ایمان تازه کرد
Qəzəl 624از تو مرا تا به کی بیسر و سامان شدن؟در طلب وصل تو زار و پریشان شدن؟
Şâhâ lebüne almış bu cân ile ten teşneŞâhâ lebüne almış bu cân ile ten teşneOl teşne kanuma vü ol teşneye ben teşne
Pərakəndə şeir 140غم پوشش برونم را گرفته استخیال نان درونم را گرفته است