Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
استاد علی خمره به جوئی داردچون من جگری و دست و روئی دارد
Qəzəl 97این نوبت آب دیده ز هنجار دیگرستکار دلم نه بر نهج کار دیگرست
Toldı içüm od gözdeki nem neme gerekdürToldı içüm od gözdeki nem neme gerekdürCân hasta vü la'l-i lebün em eme gerekdür
Qəzəl 6171چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببینتیزی شمشیر بنگر، غفلت آهو ببین
Rübai 105تا در لب تو شهد سخنور باشدنهشگفت اگر شهد تب آور باشد
Qəzəl 114مرا سر بلندی ز سودای اوستسری دوست دارم که در پای اوست
Niçe ki ömrüm var benüm yüzün gibi yüz görmedümNiçe ki ömrüm var benüm yüzün gibi yüz görmedümVallah ki yüzün göreli özgelere yüz görmedüm
Qəzəl 6194به تدبیر خرد سر پنجه نتوان با قضا کردندرین دریا به دست بسته می باید شنا کردن
Rübai 115درد سر مردم همه از سر خیزدچون یافت کله درد قویتر خیزد
Qəzəl 118ماه کشمیری رخ من، از ستمکاری که هستمیپسندد بر من بیچاره هر خواری که هست
İy ışk eri gelgil berü ben sana yoldaş olmışamİy ışk eri gelgil berü ben sana yoldaş olmışamKalmadı hîç gizlü işüm uş âleme fâş olmışam
Qəzəl 6196عنان مصلحت در عشق می باید رها کردنندارد حاصلی در بحر بی ساحل شنا کردن
Rübai 122کس همچو من غریب بییار مبادبیچاره و عاجز و گرفتار مباد
Qəzəl 137دوش چون چشم او کمان برداشتدلم از درد او فغان برداشت
Nidelüm bilimezüz biz gönül ile genül ileNidelüm bilimezüz biz gönül ile genül ileCihânı hârab idersin gönül ile gönül ile
Qəzəl 6241ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین منز دامنگیری او جوی خون شد آستین من
Rübai 123دریاب که دل برفت و تن هم بنماندوان سایه که بد نشان من هم بنماند
Qəzəl 139نگر: مگرد گر آن سر و سیم بر بگذشت؟که: آب دیدهٔ نظارگان ز سر بگذشت
Işk ile derdüm katı lutf ile di em begümIşk ile derdüm katı lutf ile di em begümŞerbet-i hayvân imiş tutağun emsem begüm
Qəzəl 6243اگر اشک پشیمانی نگردد عذرخواه منبپوشد چشمه خورشید را گرد گناه من
Rübai 134بخت ار به مراد با توام بنشاندگردون ز توام برات دولت راند
Qəzəl 140تا لعل باده رنگ تو شکرفروش گشتباور مکن که: هیچ دلی گرد هوش گشت
Göziyle hastayam u gözi dahi hasta dururGöziyle hastayam u gözi dahi hasta dururŞikeste zülfiyile zülfi hem şikeste durur
Qəzəl 6294ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرونچون گل از دست تو بی خواست زر آید بیرون
Rübai 135روزی فلکم بخت بد ار باز آرداز این دل گم بوده خبر باز آرد
Qəzəl 159زهی! شب نسخهای از زلف و خالتتراز کسوت خوبی جمالت
Ne dürl ü cefâ var ise kıl câna ki sensinNe dürl ü cefâ var ise kıl câna ki sensinKayırma bu âşık cânını çün sen esensin
Qəzəl 6313به آه گرم ز خود پاک می توان رفتنازین کمند به افلاک می توان رفتن
Rübai 139خاقانی از آن کام که یارت ندهدنومیدی و چرخ داد کارت ندهد
Qəzəl 163گفته بودم با تو من: کان جا نباید رفتنتور ضرورت میروی با ما نباید رفتنت