Aşıq Alı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Elə müəmmadır aşıq sənəti,Bir isimdə dörd hikməti dərindi.
ƏvəzindəQönçə dəhanından çıxan kəlmələr,Hər biri qiymətli ləl əvəzində.
GətirmişəmGecə-gündüz vird etdiyim, ay Bəsdi,Qəlbimnən qəlbinə tel gətirmişəm.
GörmüşəmQəriblikdə gəzdim diyarbadiyar,Əzəl-əvvəl İrəvanı görmüşəm.
KəsildiFərzəndi-şərəfim köçdü dünyadan,Fələyin boynuma qəhri kəsildi!
QalmadıDedim, könül, gəl al məndən nəsihət,Zay oldu bədənim, sağ da qalmadı.
QurbandıƏhdi-peymanında dayanan yarın,Şəninə Minada quzu qurbandı.
Narın üzYaradanım qələm çalsa gözələ,Sən sürtəsən narın üzə narın üz.
OlduKöçübdü sultanım, sərdarım, xanım,Qəlbim qəm evində pərişan oldu.
TanıramGözəllər söhbətin salma araya,Mən gözəli binasınnan tanıram.
Tərk eləƏbru çəkmə bədirlənmiş ayə sən,Qəm yaradan o yaşmağı tərk elə.
Yadıma düşdüNə qədər dolandım Turan eliniYenə öz torpağım yadıma düşdü.
DilbərBir bağda bülbül olmasa,Gülün nə mənası, dilbər?
DüşübdüNədən belə, nazlı yarım,Dərd ucalıb, dəm düşübdü.
Yaralar yarıTiri xədəng nə atırsan dal-dala,Əl saxla, can alan, yaralar yarı.
BaxEy könül, qafil olmaƏliyül imrana bax,
QırmızıHəzrət əmir bayram günüGeyinib don qırmızı,
SənəmCümə günü ürcah olduYandı canım nara, Sənəm.
YükümUstadımdan dərs almışam, ağlı kamallı yüküm,Dürrü mərcan cəm etmişəm, yaşıldı, aldı yüküm,
BənzərsənSüsənli, sünbüllü, tər bənövşəli,Yaylaq, bizim yaylaqlara bənzərsən.
BəsdiSən şəms, mən kənarında sitarə,Rüsxət ver sərinə dolanım, Bəsdi.
Bizə göndərİstəkli sevgilim, qəlbimin pəri,Qaymaq dodağından bal bizə göndər.
DolandıHəbibimdi, təbibimdi Bəsdi yar,Uydu könlüm o dildara dolandı.
DüşərBu dünyanın get-gəlini qananın,Ölçər, biçər ürəyinə xal düşər.
DüşərsənKəndin laf eyliyib aşığam demə,Sən də olar bir gün dara düşərsən,
GetdiYarsız yenə qan ağlarım dəmadəm,Kəsilibdi səbri-qararım, getdi.
GərəkYaxşı yerdə düşdün mənim cəngimə,Cəngimdən çıxmağa bir hünər gərək.
İnciməsinDedim, könül, nə düşübsən həvəsdən,Şamama dərərəm, tağ inciməsin.
KönülBahar fəsli, yaz ayları gələndə,Uca sərt dağlardan qar istər könül.
MəniCəsədi möhnətdə nara qalandım,Yandırıb döndərər küllərə məni.