Aşıq Alı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ərşdə xaliq, yerdə züllah, (zühur)Evdə ata birdi-bir.
Bu günGözəllər, mətəl qalmışam, bir belə xublara bu gün –Ağlımı aldı başımdan, günüm oldu qara bu gün,
Gözlə, gözlə sənMənəm bağban, sənsən bağça.Bağı gözlə, gözlə sən;
İkidiƏbcəd ilə “a” oxudum,Ol Allahı bir bildim.
İstərəmMənim könlüm qüssəlidi, zülməti dan istərəm,Nə malı-mülk, nə var-dövlət, nə şöhrət-şan istərəm,
VerirBu gün bir hikmət görmüşəmAləmə iman verir,
UluduAşıq İqbal**O nədi ki, otuzunda cavandı?
AmandıBaşına döndüyüm ədalət şahı,Şahım, bu yollara düşmə, amandı.
Ay üzə-üzəQəm məni çulğayıb saldı dəryaya,Cəhd eylədim çıxam ay üzə-üzə.
BilməzÇoxu aşıqlığa iqdam eylədi,Əlində çaldığı saz ola bilməz.
ÇalımQəddi dal, eyni zay olsam da, gülüm,Yenə də pür kamal həvəsdi çalım.
Çürüdüİstəyirəm qələm alım söz yazım,Sel-sel oldu sinəm başı çürüdü.
Dal-dalaİsmin üç hərifdi elədim bəyan,Cimdi, mimdi, yazılıbdı dal-dala,
Əlif-əlifəİbtida xəlq oldu külli-kainat,Oxudum dərsimi əlif-əlifə.
ƏllərKüllü kainatın püştü-pənahı,Pirinci əl üstə gətirən əllər.
GedəkQohum-qardaş yenə düşdü yadıma,Dedim könül bir səfərim var, gedək.
GetdiÖtübdü zimistan, gəlib novbahar,Yetirdi qərinə, sənələr getdi.
QızlarınAxşamdan yağan qar yağdı, bağladı;Kəsildi bulaqdan yolu qızların.
MələkGözəllər sərbəstə seyrangahdadı,Ərz etdim: Mələklər şahıdı Mələk.
SəninBahar-yazda qızılgüllər açılır,Behiştə bənzəyir bu bağın sənin.
Yaxşıdıİnsan oğlu, doğru yolu düz yeri,Bir doğruluq yüz min fənddən yaxşıdı.
Ay eylər qıj-qıjYağar leysan, dağlar qarı əridər,Sel gələr dərədən ay eylər qıj-qıj.
Baxdı, yara bağladıQövr eləyir canda zəxmi müttəsil,Çeşmim çeşmə baxdı, yara bağladı.
Ay edər qıj-qıjYağar leysan, dağda qarı əridər,Şəlalə sədası ay edər qıj-qıj.
QıfılbəndBizdən salam olsun arif olana,Haqdan kimə üç şey yetişdi barat?
NədənBir məclisdə beş sərdar var,On ikidi şam nədən?
Hacı Hüseynin Aşıq Alıya at bağışlamasıAğbulaxlı Hajı Hüseyn Aşıx Alının yaxın dosdannnan biri oluf. Deyilənnərə görə, Hajı Hüseyn Göyçənin addı-sannı, tanınmış, yoxsul dərdi çəkən səxavətdi adamlarınnan biriymiş. Aşıx Alı həmişə qonşu kənddərə, Qaraqoyunnu dərəsinə, eləcə də Qazağa, Tovuza, Borçalıya gedəndə Hajı Hüseynin evinə düşər, dostuna qonax olardı. Eşidif bilən kimi qonum-qonşu aşığın başına toflaşar, Hajının öyü toy öyünə dönərmiş. Günnərin bir günü Aşıx Alı dostu Qiyas ağadan bir məktufalır. Oxuyanda görür kü, dostu onu Qazağa oğlunun toyunu keçirməyə çağırır.
VerəAşıq Alı:Bir mər də qo naq gə lən də gü ləgü
BəsdiCana gəldim bu hicrandan, hicrətdən,Nəhayət, son həddə çatmışam, Bəsdi.
BilinməzAy ağalar, gəlin sizə söyləyim,Nanəcibin düz ilqarı bilinməz.