Aşıq Ələsgər · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qan ağla, gözüm, şahi-şəhidana bu gündə,Oğlunu verib ümmətə qurbana bu gündə.
Çəkmiyəİnsan payız ölə, yazda diriləZimistanda boran-qarı çəkmiyə.
EyləməynənNəfs ilə mərifət durab cahada,Mərfət deyir: – Belə kar eyləməynən!
GedibdiEşidin, məclisdə arif olanlar,Sərrafam, gövhərim, kanım gedibdi.
GözəllərGözüm gördü, könlüm qəmdən ayıldı,Çıxdınız qarşıma dəstə, gözəllər!
XurşidCamalın şöləsi nuri-təcəlla,Çırağban eyləyib mahalı, Xurşid!
Qoca baxtımNə sevda tapıbsan, nəyə talıbsan?Hansı qəflətdəsən, gəl, qoca baxtım!
TelliŞahmar zülflərini görəndən bəri,Dərdim artıb, dönüb ümmana, Telli!
GədaGizlin sirrin, nahaq yerə,Gizlətdin xandan, gəda!
VerirGələndə ustad kalamı,Köhnə yaram qan verir;
HəcərNaqafil çıxdın qarşıma, Gözəllər sultanı, Həcər!Gəzmişəm, görməmişəm sən kimi insanı, Həcər!
MaladesMərhəba, namxuda,Afərin, əhsən, malades!
MənGözəl, sana məlum olsun,Həsrətindən yanıram mən.
Köpək oğluKim dedi, meşədən gətir cüt oxu,Dördünü yan-yana çat, köpək oğlu!
ArasındaTəzə aşnalıqla köhnə dostluğunFərqi var qış ilə yaz arasında.
"Can" desinYaradan yaradıb külli-aləmi,Arif olan bu fərmana “can” desin.
Çərşənbə günündə, çeşmə başındaÇərşənbə günündə, çeşmə başındaGözüm bir alagöz xanıma düşdü.
DağıtsınO cəllad qaşların qəhri, qəzəbiQəsd eylər cismimdən canı dağıtsın.
DayanmazKönlümün şüşəsi, saqın ki, sınar,Toxunarsa ayna daşa, dayanmaz.
DolansınGərdəninə neçə şahmar dolanıb,Könül istər, o şahmara dolansın.
Döndü, nə döndüÇarx dolandı, baxtım tapdı tənəzzül,İqbalım şikara döndü, nə döndü!
DönübdüFələyin qəhrindən, el töhmətindən,Dərdim artıb bir ümmana dönübdü.
EyləmişəmAla gözlüm, səndən ayrı düşəli,Hicranın qəmiylə kef eyləmişəm,
GərəkdirAşıq olub, tərki-vətən olanın,Əvvəl, başda pür kamalı gərəkdi.
GözəldiEy şeyx, incik olma Yaxşı xanımdan,Arif olan hər insana gözəldi.
GüllüTovuz kimi qalxdın çeşmə başından,Cəmi gözəllərin gözəli Güllü!
Hayıfsan!Danışdıq, barışdıq mərhəmət ilə,İnciklik araya qatma, hayıfsan!
QabaqdaŞəhrin şöləsindən buldum bələdi,Xoş gəldi xoşuma halı qabaqda.
MənimBilmirəm ki, nə bəlalı qul oldum,Əzəl qara gəldi iqbalım mənim.
OynamasınHər yetən gözələ “gözəl” demərəm,Gözəldə gərəkdi işvə-naz ola.