Əli Kərim · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Atam deyərdi...Sən ilana tüfəngi
DaşYarıçılpaq,Qədim insan
Gül və çörəkO vaxt gül yada düşmürdü,Gülü çörək əvəz edirdi...
Nida(Monoloq)*Mən elə sürətin təşnəsiyəm ki,
UcadanOğlan keçdi orbiti,Oğlan boylandı yerə:
İnsan tək deyilYuxunu evdən qovubşeirim keçib yerinə,
SankiSanki kədər mənim yox,Mən kədərinki idim.
ŞairŞair Rəsul Rzanın 50 illiyi münasibətilə*Dünyada çoxdur şair,
MaskaYaxşı yadımdadır Peredelkino,Klubda karnaval gecəsi vardı.
BaxdımBaxdım,bulağa baxdım.
Qaytar ana borcunuBir gözəl, bir sevimli oğul böyütdü ana.O bəd, uğursuz günü - ərinin öldüyünü
Barışma kədərləBarışma kədərlə,Hər şeyə biganə olarsan.
SalyeriMotsarta yox,deyərdim:
Çiçəklər iclasdaÇiçəklər iclasa birinci gəldi;Onların ətirdən sözləri vardı.
Çətin görüşMənə elə gəlir ki,Bir həftə,
Qəribsədim uzaqlardaQəribsədim uzaqlarda,Könlüm-gözüm səni andı.
Sənin baxışınıSənin baxışınıyığdım gözümə.
Ürəyim çox yaman sancdıÜrəyim çox yaman sancdı.Dedim ölüm sevgi kimi ürəyimə
FəhlələrFəhlələr yol ayrıcındagörüşdülər;
Muğamı dinləyirəmÜrəyimdə sevinc, qəm –Muğamı dinləyirəm.
Çox yazdım gecəÇox yazdım gecə...Pozdum.
Ən böyük gəmiNeft daşlarıyada salır
Atamın xatirəsiO, sərt idi. Səhər dərsə tələsəndə mənBildirməzdi yolda durub boylandığını.
Bakı küləyiDemirəm hər zaman gəz bu diyarı,Sındır budaqları, əy budaqları.
Babəkin qollarıQolu sındırılmış Babək,Yurdu yandırılmış Babək,
Xətayi(poemadan parça)*Xətayi at belində,
Yazırsan gecələrYazırsan gecələr...dostun, yoldaşın
KürHara gedirəmsə...kəndə, şəhərə,
AnaDemirəm göy kimi ucadır adın,Yox, yox alçalmasın söhbətin, sözün.
DənizDostum İ.İslama*Üfüqlərə başını