Əli Kərim · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qəribsədim uzaqlarda,Könlüm-gözüm səni andı.
Özü duyaydı ki, ürəyimdədirÖzü duyaydı ki, ürəyimdədir,Yanaydı verdiyi hicran içində.
Sənin baxışınıSənin baxışınıyığdım gözümə.
GünəbaxanQol saldımməndən uzun bir günəbaxanın boynuna.
Ölümdən sonraKiçik bir dərdim vardı,Dünya da gözümdə qəmxanəydi.
...XatirəsinəO, dünyada yox imiş.Gördüyüm kəs yuxuymuş.
İlk simfoniya1Təpələrin başından,
Üçüncü atlı(Lermontovun Şamaxı səfəri)*"...Sevirəm Qafqazı mən"*
Bir gecəlik Kür olmuşamSahilində qaldım Kürün,Verdim Kürlə baş-başa mən.
Çox yazdım gecəÇox yazdım gecə...Pozdum.
Ən böyük gəmiNeft daşlarıyada salır
Atamın xatirəsiO, sərt idi. Səhər dərsə tələsəndə mənBildirməzdi yolda durub boylandığını.
Bakı küləyiDemirəm hər zaman gəz bu diyarı,Sındır budaqları, əy budaqları.
Babəkin qollarıQolu sındırılmış Babək,Yurdu yandırılmış Babək,
Füzuli"...Fələklər yandı ahimdən..."Füzuli
Xətlər variasiyalarıOğlum Paşaya*1. Əyləncəli həndəsə
Yeraltı dünyadaOlmamışdan yer altındaO cür nəhəng metroda mən,
Paşanın ilk uçuşuH. Cavid adına 132 nömrəli məktəbin qayğıkeş müəlliməsi Sitarə xanıma.*Məktəbə gedirdi oğlum ilk dəfə,
Nəğmələrin yuvasıGecə düşür...susur bütün nəğmələr,
Gəl, AzərimSənin yerin xəstəxana,Mənimki boşluq,
Uşaq deyir ki, mənəUşaq deyir ki, mənəBir ovuc dəniz verin,
Başının üstünə baxBaşının üstünə bax!– Durna qatarıdımı?
Heç kim məni başa düşməzHeç kim məni başa düşməz,Bəlkə aydınlığımdandır.
Ölüm, sevinmə çoxSəməd Vurğuna*Ölüm, şöhrətinmi azalardı de,
Bülbülün xatirəsinəNə səni dindirdi ölüm,nə bizi,
Van Qoqun günəşiİrvinq Stonunun "Həyat təşnəsi" əsərini oxuyarkən...*Səhərdən axşamacan
Gəldim bu yerlərəGəldim bu yerlərəVə əllərimi
Qız baxır uzağaQız baxır uzağa,uzaq yerlərə,
Hamıya məktubTəsadüfən yolda bu günüzərində ünvanı yox
Məktubdakı adamSən mənim haqqımda elə yazırsan,Özüm də heyrətə düşürəm, düzü.