Əli Kərim · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ala gözim gülümsündü,Alovlandım alovundan.
Kədər başdan-başa sinəmi tutmuşKədər başdan-başa sinəmi tutmuş,Nəfəs almağa da yer saxlamamış.
Neyləyək, məsələ bitir, deyəsənNeyləyək, məsələ bitir, deyəsən,Bizdən icazəsiz ayrılır yollar.
Sənsiz nə çətin imişSənsiz nə çətin imişgecə ilə bacarmaq.
Bəlkə də bezmisənBəlkə də bezmisən,bəlkə bu, düzdür.
Nə bu dərd gərəkdir uşaqlar üçünNə bu dərd gərəkdir uşaqlar üçün,Nə də aramızda bu narazılıq.
Bir vaxt gec olacaqBir vaxt gec olacaq,peşimançılıq
Göydəmir atEh, at idi göydəmir,dərisi nur saçırdı
Nə üçünsə yadımaNə üçünsə yadımaBir bulaq düşdü bu dəm.
Gecə yağış yağdıGecə yağış yağdı...səhərə qədər...
Od tutub yandı içimOd tutub yandı içim,Bir bulaq su ver içim:
Palatada saxlanmış şeirlərdənEy mənim yerimdəyatan qardaşım,
Ağrıya bir-iki sözAğrı, yaxın gəlmə,girmə araya.
Ölüm xəstəxanadaÖlüm xəstəxanadaZəhləmi tökdü mənim.
O mənə danışdı kiKurortdayıq. Bağdayıq,Oturub dincəlirik.
Altıncı festivalaAltıncı festivalamən də gedirdim o vaxt...
Ürəyim boylanır o yerə sarıÜrəyim boylanır o yerə sarı,Gözlərim yol çəkir...
Metronun yaylı qapılarıAdam var bu qapıları açar,Bir az
Bir-birindən xəbərsiz dahilərCavandılar,O qədər də
Söz haqqında1Neçə gündür yazmamışam,
Gecə dəGecə də,gündüz də
Kür, sənə bənzəyən nəğməm olaydı!Ey Kürüm, sanıram bir xoş nəğməsən,İndicə qopmusan min-min dodaqdan.
Külək, dəniz, gecə, ölüm və Səlim(Ballada)*Şəhər təzə salınırdı;
Məkr və məhəbbət qalasıO, dağın alnındakıməkrin
Bəzən haqq qazanır insan öləndəBəzən haqq qazanır insan öləndə,Hətta unudulur ağır günahı.
Coğrafiya müəlliminin şəhadət barmağı haqqında balladaTankla,təyyarəylə
Xirosimada məktəbsiz uşaqİnildər bir qız XirosimadaBir il...
Uşaqlıq, gənclik, qocalıqXeyr, uşaqlığımı atdım nə göy çəməndə,Nə dağda oynayanda, nə Göy çayda çiməndə.
MüşfiqəYadımdadır, deyərdilər,Bu dünyada -
Ayrılıq zamanındaAyrılıq zamanındaanladım ki, bir sözük,