Əli Kərim
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Birdən titrər, çırpınar,Üşüyər xəstə kimi.
Gecə uşaqlar yatırGecə uşaqlar yatır...Mən, tənqidçilərin
NöqsanlarNöqsanlar...Günahlar...
SalyeriMotsarta yox,deyərdim:
Dalğalarda iki qanadSuyu azalmış,böyük bir çaydan keçirdilər;
M.HadiyəHəqiqət it şəklindəsə -yalan
İki sevgiGözəl qız, sən saf susan,İki qəlb arzususan.
Gecə dəGecə də,gündüz də
Özü duyaydı ki, ürəyimdədirÖzü duyaydı ki, ürəyimdədir,Yanaydı verdiyi hicran içində.
GünəbaxanQol saldımməndən uzun bir günəbaxanın boynuna.
Od tutub yandı içimOd tutub yandı içim,Bir bulaq su ver içim:
VəsiyyətYeri oldu-olmadıhəkim ki
Kür, sənə bənzəyən nəğməm olaydı!Ey Kürüm, sanıram bir xoş nəğməsən,İndicə qopmusan min-min dodaqdan.
Bir gecəlik Kür olmuşamSahilində qaldım Kürün,Verdim Kürlə baş-başa mən.
Mavi nəğmə qanadındaNeft daşları qəhrəmanlarına*Aşağıda çırpınır dəniz.
Altıncı festivalaAltıncı festivalamən də gedirdim o vaxt...
Metronun yaylı qapılarıAdam var bu qapıları açar,Bir az
UşaqƏlimi qaşımın üstünə qoyub,Boylanıb baxıram uşaqlığıma:
Uşaq deyir ki, mənəUşaq deyir ki, mənəBir ovuc dəniz verin,
Bülbülün xatirəsinəNə səni dindirdi ölüm,nə bizi,
Külək, dəniz, gecə, ölüm və Səlim(Ballada)*Şəhər təzə salınırdı;
Qız baxır uzağaQız baxır uzağa,uzaq yerlərə,
Məktubdakı adamSən mənim haqqımda elə yazırsan,Özüm də heyrətə düşürəm, düzü.
Məkr və məhəbbət qalasıO, dağın alnındakıməkrin
Tənhalıq boşluq deyilTənhalıq boşluq deyil -Səni gözləyən varsa;
O, elmin müqəddəs astanasından"Kimdir müqəssir?" A.Gertsen*O, elmin müqəddəs astanasından,
Bəzən haqq qazanır insan öləndəBəzən haqq qazanır insan öləndə,Hətta unudulur ağır günahı.
Bir-birindən xəbərsiz dahilərCavandılar,O qədər də
Gördüm heç doğulmamışAğıl yaşda deyil. (Atalar sözü)*100... neçə yaşı vardı –
Mənə deyirsiniz kiMənə deyirsiniz ki,hər gün, hər səhər-axşam,