Məhəmməd Füzuli · Qəsidə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey hilali-eyd, qalibdir sənə əbruyi-yar,Hüsni-surət səndə bir var isə, onda iki var.
Qəsidə 5کشید شاهد گل را صبا ز چهره نقابنقاب روی زمین گشت سبزه سیراب
Qəsidə 9خیز ساقی که بهار انجمن بزم آراستز چمن بوی گل و ناله بلبل برخاست
Qəsidə 37سرم فدای تو ای خامه خجسته خصالغزال مشک فشان طایر معنبر بال
Səvadi-büq’eyi-Bağdad çeşmi-həft kişvərdirSəvadi-büq’eyi-Bağdad çeşmi-həft kişvərdir,Çiraği-mərdümi nuri-ədalətdən münəvvərdir.
Nə kim səhifeyi-tədbirə əql edər məsturNə kim səhifeyi-tədbirə əql edər məstur,Saqınman ani olur, olmaz olmayan məqdur.
Ey müsəffa şişeyi-cövlaneyi-firuzəfamEy müsəffa şişeyi-cövlaneyi-firuzəfam,Mə’dəni-yaquti-səhba, gülbüni-gülbərgi-cam!
Yenə dəşt sərsəbzdir, fəsl xürrəmYenə dəşt sərsəbzdir, fəsl xürrəm,Cahan bitəkəllüf, təkəllüfdə aləm.
Afərin, ey saneyi-tənpərvəri-canafərin!Afərin, ey saneyi-tənpərvəri-canafərin!Xaliqül-əşya, ilahül-xəlq, rəbbül-aləmin!
Bir gün ki, cündi-şamilə cəng etdi asimanBir gün ki, cündi-şamilə cəng etdi asiman,Oldu büruci-qəl’eyi-gərdunda çox qiran.
Nə xoşdur əldə gülgun cam, başda eşq sevdasi1Nə xoşdur əldə gülgun cam, başda eşq sevdasi,
Bu bəhri-niylgun min mövc hər saat əyan eylərBu bəhri-niylgun min mövc hər saat əyan eylər,Ülül-əbsarə bir-bir kəşfi-əsrari-nəhan eylər.
Məgər qılır rəqəmi-vəsfi-xətti-yar qələmMəgər qılır rəqəmi-vəsfi-xətti-yar qələmKi, xətti-yar kimi oldu mişkbar qələm.
Səbr hər dərdə mürur ilə müdava eylərSəbr hər dərdə mürur ilə müdava eylər,Sahibi-səbr bulur hər nə təmənna eylər.
Səfheyi-çöhreyi-al üzrə səvadi-xəti-yarSəfheyi-çöhreyi-al üzrə səvadi-xəti-yar,Dili-pürxünimin ayinəsinə saldı qübar.
Sün’i-Həq kim, yox ikən aləmi etmiş peydaSün’i-Həq kim, yox ikən aləmi etmiş peyda,Ondan almış əsəri-nəzm nizamın əşya.
Götürdü bad bürqə’ çöhreyi-gülbərgi-xəndandanGötürdü bad bürqə’ çöhreyi-gülbərgi-xəndandan,Gətirdi aləmi mürği-çəmən əfqanə əfqandan.
Mərsiyə dər həqqi-xamisi-ali-əba həzrəti-seyyidüş-şühədaMahi-məhərrəm oldu şəfəqdən çıxıb hilal,Qılmış əza, töküb yüzə xun birlə əşki-al.
Saçma, ey göz, əşkdən könlümdəki odlarə suSaçma, ey göz, əşkdən könlümdəki odlarə suKim, bu dəklü tutuşan odlara qılmaz çarə su.
Qönçə bağrı dəhr bidadilə əvvəl qan olurQönçə bağrı dəhr bidadilə əvvəl qan olur,Sonra yüz lütf ilə könlü açılır, xəndan olur.
Çöhrəvü xəttün xəyali çeşmimi qılmış məqamÇöhrəvü xəttün xəyali çeşmimi qılmış məqam,Açmağa Bəhreyni cəm’ olmuş sipahi-Rumü Şam.
İrişdi vəqt ki, gül basa busitanə qədəmİrişdi vəqt ki, gül basa busitanə qədəm,Cəhani eyləyə lütfi-bahar rəşki-İrəm.
Bir gün ki, dey əlamətin etmişdi aşikarBir gün ki, dey əlamətin etmişdi aşikar,Tutmuşdu üz füsürdəligə təb’i-ruzigar,
Bihəmdillah vəl-minnə ki, tövfiqati-rəbbaniBihəmdillah vəl-minnə ki, tövfiqati-rəbbaniYetirdi mənzili-məqsudə İbrahim sultani.
Vəh nədir ol tairi-fərxəndəbalü tizpərVəh nədir ol tairi-fərxəndəbalü tizpərKim, olur bir türfə ayin ilə hər dəm cilvəgər?
Nə lütfdür yenə kim, buldu səbzədən gülzar?Nə lütfdür yenə kim, buldu səbzədən gülzar?Nə feyzdir yenə kim, saldı bağa badi-bahar?
Qıldı dəf’i-qəm dili-üşşaqdən zövqi-baharQıldı dəf’i-qəm dili-üşşaqdən zövqi-bahar,Ah kim, göstərdi eşq əhlinə dövran hicri-yar.
Ab lövhi üzrə çəkmiş mövcdən mistər səbaAb lövhi üzrə çəkmiş mövcdən mistər səba,Səbzədən nəql etməyə vəsfi-xəti-dilbər səba.
İrişdi vəqt ki, fəsli-xəzani-nahəmvarİrişdi vəqt ki, fəsli-xəzani-nahəmvar,Qıla xünək hərəkatın müzahimi-əşcar.
Bu sürahi məsələn bir sənəmi-rə’nadırBu sürahi məsələn bir sənəmi-rə’nadırKi, dəmadəm tərəbəngizü nişatəfzadır.