Məhəmməd Füzuli · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Lalə tək qəlbim mənim, ey nazənin, yüz parədir,Dağlayan hər parəni ol atəşin rüxsarədir.
Qəzəl 393Cismimi bica deyil yandırdı şövqü bir gülün,Yaxdı hər zərrə gülümdən cismini bir bülbülün.
Qəzəl 395Nə deyib, neyləmişik, nə eşidib gördün, yar,Ki, kəsib mehrini, etdin bizi sən qəhrə düçar?
Qəzəl 17Saqi, mey ver, söyləyim ol ləli-canandan sənə,Məst olarkən qoy deyim bu sirri-pünhandan sənə.
Qəzəl 20Ol gün ki, görməyir gözümüz öz həbibini,Şövq ilə istəyir ki, görə öz rəqibini.
Qəzəl 28Nə qalıb məndə dilü din, nə də ki, səbrü qərar,Məni tənha buraxıb tərkimi qıldı onlar.
Qəzəl 40Mənim əhvalıma rəhm eyləməzsən, ey gözəl, bir an,Sənə aşiq deyil lazım məgər, bunca tökərsən qan?
Qəzəl 63Atlanıb ol türki-bədxu eylədi əzmi-şikar,Qalmadı yüz aşiqi-biçarədə səbrü qərar.
Qəzəl 82Xətin ki, gül üzünü mişk ilə niqabə salar,Bütün gözəlləri bir dəmdə inqilabə salar.
Qəzəl 86Qoy bu gülşəndə mənə gül üzlülər yar olmasın,Çünki bir gül yoxdur ətrafında yüz xar olmasın.
Qəzəl 88Vüsalın zövqünə kölgən sənin hər ləhzə mayildir,Nə fayda, bu səadətdən özü biçarə qafildir.
Qəzəl 105Ləbi-ləlindən uzaq istəmərəm abi-həyat,Oldu ağ günlərimiz şami-qəmindən zülmat.
Qəzəl 115Bizdəki həyat dostun qılıncının cövhərindədir,Ruhumuz cövhər olsa da, onun qılıncının cövhəridir.
Qəzəl 135O məhrudən mənə nə lütf vardır, nə kərəm vardır,Odur ki, xəstə könlümdə mənim min dərdü qəm vardır.
Qəzəl 148Deyil hübab o kim, göz yaşımda oldu əyan,Ayağı əşkimin olmuş qabar dolanmaqdan.
Qəzəl 154“Bağrı qan olma” deyən, könlüm necə qan olmasın?Bir könül varmı, gözəl, zülfünlə al qan olmasın?
Qəzəl 164Çıxsa can qaytarar ətrin, gözəlim, can bədənə,Ölünü zövqi-kəlamın gətirər nitqə yenə.
Qəzəl 174Başımda üzünün şəmi sevdası olmadıqca,Sinəm yanıqlı, könlüm yüz tikə, gözüm yaş deyildi.
Qəzəl 190Fəryad mənim müşkül olan karımı açmaz,Ah eyləməyim dərdi-dili-zarımı açmaz.
Qəzəl 199Sənsiz etsək, gözəlim, söhbəti-can, ləzzəti yox,Etsə şirin bizə hər kami-cahan, ləzzəti yox.
Qəzəl 212Mənə təklikdə qalan gün qəmi-yarım bəsdir,Gecələr həmnəfəsim naleyi-zarım bəsdir.
Qəzəl 215Qəmində naleyi-zarı mənim tək heç kəsin yoxdur,Cahanda çeşmi-xunbarı mənim tək heç kəsin yoxdur.
Qəzəl 220Ömürlük ayrılıq camindən içmək zəhri-hicrani,Bərabər görməyimdən yaxşıdır qeyr ilə canani.
Qəzəl 251Kirpiyindən qanlı bir köynək geyinmişdir tənim,Göz yaşımla çak-çak olmuşdur ol pirahənim.
Qəzəl 274Alışdım şam kimi ol atəşin rüxsarını görcək,Ölürdüm, canə gəldim nərgisi-bimarını görcək.
Qəzəl 282Sənin sevginlə öldükdə kaş qapında torpaq olum,Gahdan küləklə qalxıb başına dolanım.
Qəzəl 295Zülm şəmşirilə hicranın məni, yar, öldürər,Hey desəm: öldürmə, – baxmaz ol sitəmkar, öldürər.
Qəzəl 298Sərvi-nazım nəzər etməz məni-zarə, nə edim?Kimə dərdimi deyim, kim edə çarə, nə edim?
Qəzəl 300Mənimlə tərk edir kuyini yarın bir qəmər dərdi,Saman tək bir vücudumla aparram dağ qədər dərdi.
Qəzəl 314Könlümdəki qəm qönçeyi-xəndanın üçündür,Göz yaşlarım ol ləli-dürəfşanın üçündür.