Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ömrüm nə mənasız, nə hədər keçdi,Sənətdən hələ çox bixəbər keçdi.
Rübai 30دنیا نه مقام ذوق و عیش و طرب استعیش و طرب و ذوق درو بس عجب است
Qəsidə 35Kim öyrədib bunu, yarəb, şəfəq içində hilal,Çəkildi bir tərəfə tutdu böylə daməni-al
Qəsidə 36Mərhəba, ey qələm, ey şəm’i-şəbüstani-məqal,Namələr xaliqi, peyğəmbəri-me’raci-xəyal.
Rübai 36Qəlbin inlətməyən ayrılıq, hicranVüsalın zövqünü bilməz heç zaman.
Qəsidə 38Dolubdur qanla könlüm, qəm evi olmuş mənə aləm,Hanı bir öylə həmdəm ki, boşaldam qəlbimi bir dəm.
Qəsidə 39Yenə aləmdə ədalət necə gör açdı ələm,Yer üzündən silinib getdi bütün dərdi-sitəm,
Rübai 43Seyidlər göz nuri, taci-sərdirlər,Ədəbdə onlara yoxdur bərabər.
Qəzəl 44Kimsə bizə hicran gecəsində güzər etməz,Pəjmürdə olan halıma bir kəs nəzər etməz.
Qəzəl 45O qara zülfünü gəl açma sən, ey nazlı nigar!Cismimi canım ilə bağlayan ol tel qırılar.
Rübai 46Çəkəndə nəqqaşı yar surətini,Xalını, zülfünü, lətafətini,
Rübai 49Verdiyin əzab da xoşdur mənə, yar!Şirindir al ləbdən hər acı göftar.
Qəzəl 52Yoxdu bu rüsvalığın dərdinə dərman, ey təbib!Eyləmə rüsva özün, həm qəlbimi qan, ey təbib!
Rübai 54Fələk hər işıqlı ulduzla axşamAqillər qəlbinə dağ basır müdam.
Qəzəl 57Tünd olur hərdəm məzaci bisəbəb,Eyləyər aşiqlərə yarım qəzəb.
Rübai 60Hərgiz gözəllərdən görmədim vəfa,Dərmədim gül vəfa bağından əsla.
Qəzəl 71Günəş çox torpağa düşdü ki, nur alsın yanağından,Nəsibi olmadı öpsün sənin tozlu ayağından.
Rübai 74Ey ciyər qanıyla dövlət toplayan,halın necə olar sən ölən zaman?
Rübai 75Çoxdandır vüsalın dövlətilə mənAyrıldım bənəfşə, sünbül, çəməndən.
Qəzəl 78Bağlayıb qəlbimi geysuyi-xəmi-pürşikənin,Qalacaqdır, məni öldürsən, adın qanlı sənin.
Qəzəl 84Güldən almış ziynəti ol türfə dəstarın sənin,Hər yana saçmış qığılcım odlu rüxsarın sənin.
Qəzəl 91Bizə hədsiz cəfalər gördü məhrulər rəva hər dəm,Ömür yoldaşı olduq onlara, gördük cəfa hər dəm.
Qəzəl 99Mənim bu halimə ol ay nədən nəzər qılmaz,Gəlirsə bircə gün, amma bir ay güzər qılmaz.
Qəzəl 103Sanma tək bircə mənim qəddimi eşq eylədi xəm,İki qat eylədi dövranı da bu dərd ilə qəm.
Rübai 104Dedim: yar, sən məni pərişan etdin,Qəlbimi taladın, qəsdi-can etdin.
Qəzəl 109Fəna səhrasının çıx seyrinə, yaxşı səyahətdir,Nə qovğa var, nə fitnə, ol biyaban sanki cənnətdir.
Qəzəl 110Bir can ki, ondan almaya azar hardadır?Ondan deyil o kəs ki, tələbkar hardadır?
Qəzəl 128Vəslin mənə novruz, gecəsi oldu müyəssər,Sanki o gecəm gündüz ilə oldu bərabər.
Qəzəl 133O muğ balası məndən könül və dini tərk etməyi istəyir,Sevgi yolunda bundan da möhkəm olmağımı istəyir.
Qəzəl 139Könlümün cövr təmənnası var ol bədxudən,Yenə könlüm bu təmənnadadır ol ahudən.