Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Füzuli, eylədigin əhdinə vəfa qılğıl,Yetər şikayət edib şərhi-macəra qılğıl,
Gətir, saqi, qədəh, boldunsa hali-dəhrdən agəhGətir, saqi, qədəh, boldunsa hali-dəhrdən agəhKi, dövran üzrədir peyvəstə sübhü şamü salü məh.
Seyr ilə saldı bağə güzər ol səmən’üzarSeyr ilə saldı bağə güzər ol səmən’üzar,Ənvai-zibü zinət ilə fəsli-növbəhar,
Bu, şükufeyi-gülzari-tövhiddir və növbaveyi-bustani-təmciddirEy munisi-əhli-zövq yadın,Əbvabi-oraəl kilidi adın!
Bu, münacat dəryasından bir cövhərdir və təzərrö' mə'dənindən bir gövhərdirYa Rəb, kərəm et ki, xarü zarəm,Dərgahə bəsi ümidvarəm.
Bu, Leyliyə anası itab etdigidir və bəhari-vəslinə xəzan yetdigidirÇün məkr ilə Qeysi-bədsərəncam,Bir neçə zaman keçirdi əyyam.
Bu, Məcnun atasının hirmanıdır və qeyri babdən tədbiri-dərmanıdırOl sahibi-nəngü namü namusDöndü evə, gəldi xarü məyus.
Bu, Məcnunun dağ ilə müsahibətidir və cari olan çeşmə ilə münasibətidirBir dağə irişdi yolda nagah,Qəddinə libasi-vəhm kutah.
Bu, Məcnunun kəbutərə şərhi-halıdır və ondan iltimasi-tədarüki-mafilbalıdırBu mənzilə yetdi zarü müztər,Bir damdə gördü bir kəbutər.
Bu, Leylinin İbni Səlama giriftar olduğudur və yardan məhrum və müqəyyədi-əğyar olduğudurMe'mari-səraçeyi-ibarətBöylə bu evi qılır imarət:
Bu, Növfəlin ikinci növbət rəzm edib qalib olduğudur və fayi-əhdə kazib olduğudurÇün tiğ çəkib mübarizi-Rum,Şam əhlini etdi əmrə məbkum,
Bu, Məcnunun şəmmeyi-keyfiyyəti-halıdır və bə'zi sifati-kəmalıdırMəcnun idi mulki-dərd şahı,Xeyli-dədü dam onun sipahı.
Bu, Leylinin naqəyə ərzi-razıdır və zəbani-hal ilə izhari-niyazıdırÇün naqədə gördü nəş'əyi-hal,Qıldı ona həm bəyani-əhval:
Bu, Məcnunun Leyliyə izhari-hali-zar etdigidirMəcnuni-həzin eşitdi sövgənd,Gördü onu şe'rə arizumənd,
Bu, Məcnuni-heyranın nihayəti-heyrətidir və Leylidən istiğna ilə qəflətidirMəcnun dedi: "Ey açan mənə raz,Lütfilə qılan məni sərəftaz,
Bu, Zeydin Leyli ilə Məcnunu rö'yasında gördügüdürOl məşhədə Zeyd olub mücavir,Asari-sədaqət etdi zahir.
Bəzmi-eşq içrə şərabımdır sirişki-laləgunBəzmi-eşq içrə şərabımdır sirişki-laləgun,Qıldı qəm, qəddim büküb, cami-şərabım sərnigun.
Bir qul oğılani könül mülkünə sultan etdimBir qul oğılani könül mülkünə sultan etdim,Misr idi, padişəhin Yusifi-Kən’an etdim.
Rəhrövi-irfanə bəsdir sağərü saqi dəlilRəhrövi-irfanə bəsdir sağərü saqi dəlilKim, məhü xürşiddən bulmuş təmənnasın Xəlil.
SevmişəmMən əzəldən nuri-paki Mustafanı sevmişəm,Şahı mərdan şiri yəzdan Mürtəzani sevmişəm.
Bir gün ki, cündi-şamilə cəng etdi asimanBir gün ki, cündi-şamilə cəng etdi asiman,Oldu büruci-qəl’eyi-gərdunda çox qiran.
SaqinaməSaqi , mədəd et ki , dərdməndəm !Ğəm silsiləsinə payibəndəm .
Aşiyani-mürği-dil zülfi-pərişanındırAşiyani-mürği-dil zülfi-pərişanındadır,Qanda olsam, ey pəri, könlüm sənin yanındadır.
Saqinamə, fəsil 11شبی رِقّتی داشتم در نمازبه معبود میکردم افشای راز
Saqinamə, fəsil 15شبی داشتم مطربی همنشینوزو بود بزمم چو خلد برین
Bülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizuBülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizu,Tutiyi-can, ləli, şəkkərbarın eylər arizu.
Qıl, səba, könlüm pərişan olduğun cananə ərzQıl, səba, könlüm pərişan olduğun cananə ərz,Surəti-halın bu viran mülkün et sultanə ərz.
Dil ki, sərmənzili ol zülfi-pərişan olmuşDil ki, sərmənzili ol zülfi-pərişan olmuş,Nola cürmi ki, asılmasına fərman olmuş.
Dün könül dildarə şərhi-qəmi-pünhan etdiDün könül dildarə şərhi-qəmi-pünhan etdi,Cəm ikən, könlünü bir parə pərişan etdi.
Dürdvəş sərgəşteyi-camü xərabi-badəyəmDürdvəş sərgəşteyi-camü xərabi-badəyəm,Etibarım yox, ayaq toprağı bir üftadəyəm.