Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Şükr kim, rə'yimcə dövran etdi çərxi-çənbəri,Tale' oldu feyz bürcündən səadət əxtəri.
Bayəzid Çələbiyə məktubƏtəni kitabün bəl riyazün münəvvərün. Lə-qəd zadəni min novrihin-nuru-fil-bəsəri. Misalün bi hüsnil ehtimami müsəvvərün əla-əltəfil-əlvahi-fi əhsənis-süvəri. Süturün kə-əflakin işarətüha'-şühubi. Xütutün kə-əc'sannin ibarətüha əz-zəhrü. Fə-fi külli nəsrin minhu kənzün minəl-müna. Və fi külli nəzmin minhü iqdün minəd-dürəri. Səhifətün imhəvət fiha fünunü'l-ma'arifi və hədiqətün unş'ət minha qüsunül-avarifi, mürəttəbətün bi təvşihis-sənayi kəl-beytü-mə'muri və müzəyyənətün bi-tərşihi'1-bədaye'i k'ər-rovzi'1-məm-turi, vərrədə vurudüha hida iqən'n-nəvaziri və həllət bibülümihə's səmmrətü fi'z-zəma'iri. Təəlləmə minha sü'ü-l amali və zalə və tərənnəmə fiha lisanü'1-hal və'lməqali Baz əbri səbzeyi-pəjmürdeyira ab dad.Növbahari xari-xüşkira güli-sirab dad.
Bu, şükufeyi-gülzari-tövhiddir və növbaveyi-bustani-təmciddirEy munisi-əhli-zövq yadın,Əbvabi-oraəl kilidi adın!
Bu, münacat dəryasından bir cövhərdir və təzərrö' mə'dənindən bir gövhərdirYa Rəb, kərəm et ki, xarü zarəm,Dərgahə bəsi ümidvarəm.
Bu, Leyliyə anası itab etdigidir və bəhari-vəslinə xəzan yetdigidirÇün məkr ilə Qeysi-bədsərəncam,Bir neçə zaman keçirdi əyyam.
Bu, Məcnun atasının hirmanıdır və qeyri babdən tədbiri-dərmanıdırOl sahibi-nəngü namü namusDöndü evə, gəldi xarü məyus.
Bu, Məcnunun dağ ilə müsahibətidir və cari olan çeşmə ilə münasibətidirBir dağə irişdi yolda nagah,Qəddinə libasi-vəhm kutah.
Bu, Məcnunun kəbutərə şərhi-halıdır və ondan iltimasi-tədarüki-mafilbalıdırBu mənzilə yetdi zarü müztər,Bir damdə gördü bir kəbutər.
Bu, Leylinin İbni Səlama giriftar olduğudur və yardan məhrum və müqəyyədi-əğyar olduğudurMe'mari-səraçeyi-ibarətBöylə bu evi qılır imarət:
Bu, Növfəlin ikinci növbət rəzm edib qalib olduğudur və fayi-əhdə kazib olduğudurÇün tiğ çəkib mübarizi-Rum,Şam əhlini etdi əmrə məbkum,
Bu, Məcnunun şəmmeyi-keyfiyyəti-halıdır və bə'zi sifati-kəmalıdırMəcnun idi mulki-dərd şahı,Xeyli-dədü dam onun sipahı.
Bu, Məcnunun Leyliyə izhari-hali-zar etdigidirMəcnuni-həzin eşitdi sövgənd,Gördü onu şe'rə arizumənd,
Bu, Məcnuni-heyranın nihayəti-heyrətidir və Leylidən istiğna ilə qəflətidirMəcnun dedi: "Ey açan mənə raz,Lütfilə qılan məni sərəftaz,
Bu, Zeydin Leyli ilə Məcnunu rö'yasında gördügüdürOl məşhədə Zeyd olub mücavir,Asari-sədaqət etdi zahir.
Ud ilə söhbətYüz nəşə ilə bir gecə bir bəzm düzəltdim,Mən bu işi bir hikmət üçün bərqərar etdim.
Beşinci camın keyfiyyətiVer, Saqi, o Kövsər qarışan mey dolu camdanOl cam ki, behişt huriləri təşnədir ondan.
Bir qul oğılani könül mülkünə sultan etdimBir qul oğılani könül mülkünə sultan etdim,Misr idi, padişəhin Yusifi-Kən’an etdim.
SevmişəmMən əzəldən nuri-paki Mustafanı sevmişəm,Şahı mərdan şiri yəzdan Mürtəzani sevmişəm.
Saqinamə, fəsil 2بیا ساقی آن آب آتش مزاجکزو جمله درد دارد علاج
Saqinamə, fəsil 3شبی بود در سر مرا ذوق میمذاق میام کرد دمساز نی
Müsəddəsمنم بلبل گلشن آشناییبغربت گرفتار دام جدایی
Saqinamə, fəsil 12بیا ساقی آن جوهر بی بدلکه در نشاه اوست فیض ازل
Canı kim cananı üçün sevsə, cananın sevərCanı kim cananı üçün sevsə, cananın sevər,Canı üçün kim ki, cananın sevər, canın sevər.
Saqinamə, fəsil 13شبی داشتم صحبتی چون ارمنه اندوه ره داشت آنجا نه غم
Saqinamə, fəsil 16خیز ساقی، بساط می برچینمی به مستان مده زیاده ازین
Qıldı zülfün tək pərişan halimi xalin səninQıldı zülfün tək pərişan halimi xalin sənin,Bir gün, ey bidərd, sormazsan: nədir halin sənin?
Rübai 53بنمود رخت بنفشه باغیست مگرشد انجمن افروز چراغیست مگر
Zülfi kimi ayağın qoymaz öpəm nigarımZülfi kimi ayağın qoymaz öpəm nigarım,Yoxdur onun yanında bir qılca etibarım.
Yar vəslin istəsən, kəsmək gərək candan təməYar vəslin istəsən, kəsmək gərək candan təmə,Hər kişi kim, vəsli-yar istər, kəsin ondan təmə,
Kuhikən künd eyləmiş min tişəni bir dağilənKuhikən künd eyləmiş min tişəni bir dağilən,Mən qoparıb salmışam min daği bir dırnağilən.