Rübai 93

ای نی تو نه همچو من پریشان حالیبی درد برین صفت چرا می‌نالی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 94

ای عاشق رخسار تو چون ما خیلیخود نیست به عاشقان دلت را میلی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 111

غرض ز دیدن شام و دیار مصر و حجازاگر حضور عزیزان بود زهی اعزاز

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 113

چه می خورده است چشم نیم‌خوابشکه او مست است وهشیاران خرابش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 155

تا سرم خالی نگردد از خیال ما و منخویشتن باشم حجاب روی یار خویشتن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 173

چون منی را کی رسد روی جهان‌آرای تودولت چشمم بود گردی ز خاک پای تو

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 178

بدین ملاحت و حسن و لطافت و معنینه زاده است و نه پرورده مادر دنیی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Müfrəd 1

درخت بخل ترا کس ز بیخ برنکندمگر که صرصر حمق تو بشکند آن را

Həmam Təbrizi1 dəq
Məsnəvi 2

هرکه ره با دلیل پیمایدگرچه زحمت کشد بیاساید

Həmam TəbriziMəsnəvi7 dəq
Məsnəvi 4

بعدازان چون خلیفه گشت عمرشد جهان گیر دین پیغمبر

Həmam TəbriziMəsnəvi1 dəq
Rübai 4

ای در سر زلف تو پریشانی‌هاخوی لب لعلت شکرافشانی‌ها

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Məsnəvi 5

چون عمر شد روان به دار سلامگشت عثمان خلیفة الاسلام

Həmam TəbriziMəsnəvi1 dəq
Müfrəd 5

حالم ز فرقت تو نیاید به نامه راستکاین کارنامه‌ای‌ست نه این کار نامه است

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 5

ای دل که شدی در سر آن زلف به تابدر جایگه خوشی مکن جنگ و عتاب

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 7

گویند که هست بی نشان آب حیاتو اندر ظلمات است نهان آب حیات

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 8

عمری که از او جهانی ارزددر صحبت خلق رایگانی بگذشت

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 9

چه نویسم ز آرزومندیکان زبان قلم نداند گفت

Həmam Təbrizi1 dəq
Məsnəvi 10

واعظانی که اهل تحقیقندبه مواعظ کلید توفیقند

Həmam TəbriziMəsnəvi3 dəq
Müfrəd 10

همی‌رسان به جماعت چو شاخ نخل کرموگرنه باش چو بید لطیف راحت روح

Həmam Təbrizi1 dəq
Qəzəl 10

منتظر باشند شب‌ها عاشقان ناکرده خوابتا برآید بامداد از شرق کویت آفتاب

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 11

ای آنکه لبت آب حیات طرب استروی تو چو باده خرمی را سبب است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 13

ترکم زمی مغانه سرمستمی‌آمد و عقل رفته از دست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 21

خانه امروز بهشت است که رضوان اینجاستوقت پروردن جان است که جانان اینجاست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 33

بزم از رخت امشب آفتابی داردچشم تو به هر گوشه خرابی دارد

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 34

یاری که رخش قبله صاحب‌نظران استچشم و دل مردم به جمالش نگران است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 35

چشم مستانه تو آفت هشیاران استفتنه و عربده او همه با یاران است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 36

معشوق من امشبی وفایی داردکارم ز وصال او نوایی دارد

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 43

از دیده گرچه دوری از دور در حضوریدر جسم دل چو جانی در چشم جان چو نوری

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 46

برون ز عالم حس است جان خرده بینان رابه غمزه سوی یکدیگر اشارت‌های پنهانی

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 46

هر گه که قدح پر از می ناب شوداز عکس می ناب چو عناب شود

Həmam TəbriziRübai1 dəq