Həmam Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای نی تو نه همچو من پریشان حالیبی درد برین صفت چرا مینالی
Rübai 94ای عاشق رخسار تو چون ما خیلیخود نیست به عاشقان دلت را میلی
Qəzəl 111غرض ز دیدن شام و دیار مصر و حجازاگر حضور عزیزان بود زهی اعزاز
Qəzəl 113چه می خورده است چشم نیمخوابشکه او مست است وهشیاران خرابش
Qəzəl 155تا سرم خالی نگردد از خیال ما و منخویشتن باشم حجاب روی یار خویشتن
Qəzəl 173چون منی را کی رسد روی جهانآرای تودولت چشمم بود گردی ز خاک پای تو
Qəzəl 178بدین ملاحت و حسن و لطافت و معنینه زاده است و نه پرورده مادر دنیی
Müfrəd 1درخت بخل ترا کس ز بیخ برنکندمگر که صرصر حمق تو بشکند آن را
Məsnəvi 2هرکه ره با دلیل پیمایدگرچه زحمت کشد بیاساید
Məsnəvi 4بعدازان چون خلیفه گشت عمرشد جهان گیر دین پیغمبر
Rübai 4ای در سر زلف تو پریشانیهاخوی لب لعلت شکرافشانیها
Məsnəvi 5چون عمر شد روان به دار سلامگشت عثمان خلیفة الاسلام
Müfrəd 5حالم ز فرقت تو نیاید به نامه راستکاین کارنامهایست نه این کار نامه است
Rübai 5ای دل که شدی در سر آن زلف به تابدر جایگه خوشی مکن جنگ و عتاب
Rübai 7گویند که هست بی نشان آب حیاتو اندر ظلمات است نهان آب حیات
Müfrəd 8عمری که از او جهانی ارزددر صحبت خلق رایگانی بگذشت
Müfrəd 9چه نویسم ز آرزومندیکان زبان قلم نداند گفت
Məsnəvi 10واعظانی که اهل تحقیقندبه مواعظ کلید توفیقند
Müfrəd 10همیرسان به جماعت چو شاخ نخل کرموگرنه باش چو بید لطیف راحت روح
Qəzəl 10منتظر باشند شبها عاشقان ناکرده خوابتا برآید بامداد از شرق کویت آفتاب
Rübai 11ای آنکه لبت آب حیات طرب استروی تو چو باده خرمی را سبب است
Qəzəl 13ترکم زمی مغانه سرمستمیآمد و عقل رفته از دست
Qəzəl 21خانه امروز بهشت است که رضوان اینجاستوقت پروردن جان است که جانان اینجاست
Rübai 33بزم از رخت امشب آفتابی داردچشم تو به هر گوشه خرابی دارد
Qəzəl 34یاری که رخش قبله صاحبنظران استچشم و دل مردم به جمالش نگران است
Qəzəl 35چشم مستانه تو آفت هشیاران استفتنه و عربده او همه با یاران است
Rübai 36معشوق من امشبی وفایی داردکارم ز وصال او نوایی دارد
Müfrəd 43از دیده گرچه دوری از دور در حضوریدر جسم دل چو جانی در چشم جان چو نوری
Müfrəd 46برون ز عالم حس است جان خرده بینان رابه غمزه سوی یکدیگر اشارتهای پنهانی
Rübai 46هر گه که قدح پر از می ناب شوداز عکس می ناب چو عناب شود