Rübai 63

دیر است که با غم تو در ساخته‌امپنهان ز تو با تو عشق‌ها باخته‌ام

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 64

نباتت بر لب شکّر برآمدزمرد گرد یاقوتت درآمد

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 66

میان ما و شما بود پیش از آن پیوندکه جان علوی ما شد در این قفس در بند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 67

وصلت ندهم ز دست اگر جان بدهمکی وصل تو را به ملک خاقان بدهم

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 70

گرچه سیاحان جهان گردیده‌اندمثل رویت کافرم گر دیده‌اند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 70

منگر تو بدان که ما به تن مختصریمهر چند که کوتهیم عالی نظریم

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 71

زاهدان با شاهدان همخانه‌اندگرد هر شمعی دو صد پروانه‌اند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 71

تا چند بود دل به ریا پروردندر باده نهم سر پس از این تا گردن

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 73

بنامیزد چنانت آفریدندکه پنداری ز جانت آفریدند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 73

تا کی رخ دل سوی گناه آوردنوان میغ سیاه پیش ماه آوردن

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 74

این مقبلان که باخبر از روز محشرندجان را به دین و دانش و طاعت بپرورند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 75

چون نیست مجال روی و مویت دیدنراضی شده‌ام به خاک کویت دیدن

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 76

امشب که رسید دوست در منزل منشد جان و دل از حضورش آب و گل من

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 78

زلف ترک من صبا هردم مشوش می‌کندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش می‌کند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 79

یک جوهر روشن است جان من و توآگه نشود کس ز نهان من و تو

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 81

ز کوی دوست مرا ناگزیر خواهد بودوگر گذر همه بر تیغ و تیر خواهد بود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 81

یک نکته معنی ز همه دنیی بهدنیی چه بود ز جنت الماوی به

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 83

چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 88

جان‌ها در آتشند که جانان همی‌رودسیلاب خون ز دیدهٔ گریان همی‌رود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 88

ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحه‌گری

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 89

عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 91

اگر نگار من از رخ نقاب بگشایدبه حسن خویش جهان سر به سر بیاراید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 93

بیا دمی بنشین تا دلم بیاسایدکه آن شمایل خوب انجمن بیاراید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 94

دلم ز عهدۀ عشقت برون نمی‌آیدبه جای هر سر مویی مرا دلی باید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 96

چو چشم مست بدان زلف تابدار آیداسیر بند کمندت به اختیار آید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 99

مرا چو نام لبت بر سر زبان آیدز ذوق آن سخنم آب در دهان آید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 99

گه رهزن و گاه رهنمون می‌آییگاهی ز درون گه ز برون می‌آیی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 100

دوستان از دوستان یاد آوریدعهد یار مهربان یاد آورید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 101

دل به کنج عافیت چون پای در دامان کشیدحلقه زلف تواش در حلقه رندان کشید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 102

نفس کافر کیش را عشق تو در ایمان کشیددیو را حکم سلیمان باز در فرمان کشید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq