Həmam Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زهی مقبل که شد پیش تو مقبولبود دایم به سودای تو مشغول
Qəzəl 128آرزومندم ولیکن کو قدمدر فراقت شد وجودم کالعدم
Qəzəl 129ماه ز مشرق طلوع کرد چو رویت تمامنی که بود مه که زو مهر کند نور وام
Qəzəl 130من به اومید تو از راه دراز آمدهامناز بگذار دمی چون به نیاز آمدهام
Qəzəl 131چشم خود را دوست میدارم که رویش دیدهامعاشقم بر گوش خود کآواز او بشنیدهام
Qəzəl 132من از دنیا و مافیها دل اندر نیکوان بستمعجب دارم که بشکیبم ز روی خوب تا هستم
Qəzəl 137این منم در صحبت جانان که جان میپرورمگر به خوابش دیدمی هرگز نگشتی باورم
Qəzəl 144تا کی آخر ز غمت ناله شبگیر کنمسوختم از غم عشق تو چه تدبیر کنم
Qəzəl 147در رخت مینگرم صورت جان میبینمآنچه دل میطلبد پیش تو آن میبینم
Qəzəl 148بلبلان را همه شب خواب نیاید زان بیمکه مبادا که برد برگ گلی باد نسیم
Qəzəl 149نوبهار و بوی زلف یار و انفاس نسیماهل دل را میدهد پیغام جنات نعیم
Qəzəl 150ما به بوی زلف یار مهربان آسودهایمگر نباشد مشک و عنبر در جهان آسودهایم
Qəzəl 156غنچهٔ خندان فدا بادت چو بگشایی دهنآب حیوان است یا لب جان شیرین یا سخن
Qəzəl 158خیالی بود و خوابی وصل یارانشب مهتاب و فصل نوبهاران
Qəzəl 160چیست دولت، صحبت صاحبدلان دریافتنیا حضور دوستان مهربان دریافتن
Qəzəl 172کشم نقد جان را به بازار اوکه این است شرط خریدار او
Qəzəl 175ای صبا آنچه شنیدی ز لب یار بگوعاشقان محرم رازند نه اغیار بگو
Qəzəl 197کیست کاین فتنه نشاند که تو میآغازیکیست بر روی زمین کش تو نمیاندازی
Qəzəl 198در آرزوی تو گشتم به هر دیار بسیمرا ز روی تو هرگز نشان نداد کسی
Qəzəl 200بگذشت بر نظارگان نگذاشت در قالب دلیاز حسن او پر دیدهام این شیوه در هر منزلی
Qəzəl 203مباد دل ز هوای تو یک زمان خالیکه اعتبار ندارد تنی ز جان خالی
Qəzəl 206الا ای ماه کنعانی برآ از چاه ظلمانیبه مصر عالم جان شو، نشین آنجا به سلطانی
Qəzəl 208بشنو ز نی سماعی به زبان بیزبانیشده بیحروف گویا همه صوت او معانی
Qəzəl 209به جای هر سر مویی گرم بود جانیفدای خاک کف پای چون تو جانانی
Qəzəl 212پیک مبارک است نسیم سحرگهیمشتاق را همیدهد از دوست آگهی
Qəzəl 216ای گل از غنچه کی برون آییکه شدم ز انتظار سودایی
Qəzəl 4ساقی همان به کامشبی در گردش آری جام راوز عکس می روشن کنی چون صبح صادق شام را
Qəzəl 6روی ترکم بین مکن نسبت به خوبی ماه راترک من در خیل دارد همچو مه پنجاه را
Qəzəl 16بوی خوشت همره باد صباستآنچه صباراست میسر که راست
Qəzəl 18کرد طلوع آفتاب خیز برون بر چراغمنزل ما ز آفتاب چون دل اهل صفاست