Qəzəl 126

زهی مقبل که شد پیش تو مقبولبود دایم به سودای تو مشغول

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 128

آرزومندم ولیکن کو قدمدر فراقت شد وجودم کالعدم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 129

ماه ز مشرق طلوع کرد چو رویت تمامنی که بود مه که زو مهر کند نور وام

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 130

من به اومید تو از راه دراز آمده‌امناز بگذار دمی چون به نیاز آمده‌ام

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 131

چشم خود را دوست می‌دارم که رویش دیده‌امعاشقم بر گوش خود کآواز او بشنیده‌ام

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 132

من از دنیا و مافیها دل اندر نیکوان بستمعجب دارم که بشکیبم ز روی خوب تا هستم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 137

این منم در صحبت جانان که جان می‌پرورمگر به خوابش دیدمی هرگز نگشتی باورم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 144

تا کی آخر ز غمت ناله شب‌گیر کنمسوختم از غم عشق تو چه تدبیر کنم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 147

در رخت می‌نگرم صورت جان می‌بینمآنچه دل می‌طلبد پیش تو آن می‌بینم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 148

بلبلان را همه شب خواب نیاید زان بیمکه مبادا که برد برگ گلی باد نسیم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 149

نوبهار و بوی زلف یار و انفاس نسیماهل دل را می‌دهد پیغام جنات نعیم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 150

ما به بوی زلف یار مهربان آسوده‌ایمگر نباشد مشک و عنبر در جهان آسوده‌ایم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 156

غنچهٔ خندان فدا بادت چو بگشایی دهنآب حیوان است یا لب جان شیرین یا سخن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 158

خیالی بود و خوابی وصل یارانشب مهتاب و فصل نوبهاران

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 160

چیست دولت، صحبت صاحب‌دلان دریافتنیا حضور دوستان مهربان دریافتن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 172

کشم نقد جان را به بازار اوکه این است شرط خریدار او

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 175

ای صبا آنچه شنیدی ز لب یار بگوعاشقان محرم رازند نه اغیار بگو

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 197

کیست کاین فتنه نشاند که تو می‌آغازیکیست بر روی زمین کش تو نمی‌اندازی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 198

در آرزوی تو گشتم به هر دیار بسیمرا ز روی تو هرگز نشان نداد کسی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 200

بگذشت بر نظارگان نگذاشت در قالب دلیاز حسن او پر دیده‌ام این شیوه در هر منزلی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 203

مباد دل ز هوای تو یک زمان خالیکه اعتبار ندارد تنی ز جان خالی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 206

الا ای ماه کنعانی برآ از چاه ظلمانیبه مصر عالم جان شو‌، نشین آنجا به سلطانی

Həmam TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 208

بشنو ز نی سماعی به زبان بی‌زبانیشده بی‌حروف گویا همه صوت او معانی

Həmam TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 209

به جای هر سر مویی گرم بود جانیفدای خاک کف پای چون تو جانانی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 212

پیک مبارک است نسیم سحرگهیمشتاق را همی‌دهد از دوست آگهی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 216

ای گل از غنچه کی برون آییکه شدم ز انتظار سودایی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4

ساقی همان به کامشبی در گردش آری جام راوز عکس می روشن کنی چون صبح صادق شام را

Həmam TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6

روی ترکم بین مکن نسبت به خوبی ماه راترک من در خیل دارد همچو مه پنجاه را

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 16

بوی خوشت همره باد صباستآنچه صباراست میسر که راست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 18

کرد طلوع آفتاب خیز برون بر چراغمنزل ما ز آفتاب چون دل اهل صفاست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq