Qəzəl 36

شب دراز که مانند زلف یار من استچو زلف یار به دست است، کار کار من است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 45

خرامان می‌رود آن سرو قامتجهانی را از آن قامت قیامت

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 57

رندی و برناپیشه‌ای میر مغان را می‌رسداز تن نیاید ھیچ کار این شیوه جان را می رسد

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 82

هر که او عاشق جمال بودشاهدش خود گواه حال بود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 104

چون قامت تو سروی در بوستان نرویدچون عارض تو یک گل در گلستان نروید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 105

اینک نسیمی می‌دهد کز دوست می‌آرد خبربرخیز کاستقبال او واجب بود کردن به سر

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 108

لبت راست آب حیاتی دگردهان تو دارد نباتی دگر

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 119

پرده خویش تویی پرده برانداز ز پیشیار بارت ندهد تا نشوی دشمن خویش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 124

ما می‌رویم داده تو را یادگار دلنازک بود حکایت دل زینهار دل

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 127

چو ترک من بگشاید بر ابروان کاکولهزار دل برباید به یک دم آن کاکول

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 157

نیاید در قلم یارا حدیث آرزومنداناگر صد سال بنویسم بود باقی دو صد چندان

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 163

در باغ چو بالایت سروی نتوان دیدنصد سرو فدا بادا هنگام خرامیدن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 165

عجب باشد تن از جان آفریدنز گل خورشید تابان آفریدن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 168

ای سواد زلف تو سودای منروی تو خورشید مهرافزای من

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 177

اگر نه روی تو باشد کجا برم دنییتویی خلاصه دنیی و کس نگوید نی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 186

توبه کردم که نخوانم دگرت ماه و پریهر چه دیدیم و شنیدیم از آن خوبتری

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 187

شب دوشینه خیالت به عیادت سحریبر بالین من آمد که فلان هان خبری

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 196

به یک کرشمه توانی که کار ما سازیولی به چارۀ بیچارگان نپردازی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 199

نه چنان مست و خرابم ز دو چشم ساقیکه مرا با دگری هست خیالی باقی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 210

ز بهر تو باید مرا زندگانیکه شیرین‌تری از زمان جوانی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 217

ای منزل مبارک می‌بخشیم صفاییداری هوای مشکین از بوی آشنایی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 17

در پی آن می‌دوید دل که نگاری کجاستنوبت خوبان گذشت شاهد ما وقت ماست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq