Müfrəd 48

چون تو از جانب شیراز به تبریز آییشکر آن نعمت را وام کنم گویایی

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 54

شد دوش میان ما حکایت آغازاز هر بن موییم برآمد آواز

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 59

در صحبت شانه هست موی تو دریغبا آینه اتفاق روی تو دریغ

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 61

اگر بختم دهد باری که یارم همنشین باشدزهی مقبل که من باشم زهی دولت که این باشد

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 62

با روی تو ننگرند عشاق به گلگل پیش تو نشمرند عشاق به گل

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 64

رنج تو چو رنج خویش پنداشته‌اماین هفته طرب ز یاد بگذاشته‌ام

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 69

هجران دیدیم و درد هجران دیدیمدردی که نداشت هیچ درمان دیدیم

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 76

قومی که ره به منزل خوبان همی‌برنداقبال مایه‌ای‌ست که ایشان همی‌برند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 77

می‌روی وز پی تو پیر و جوان می‌نگرندبه تعجب همه در صورت جان می‌نگرند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 77

ای حلقهٔ مشکین تو دام دل منمحنت‌کدهٔ عشق تو نام دل من

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 78

از مه قدحی نهاده بر کف گردونیاران گه خواب نیست خیزید کنون

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 80

اهل دل در هوس عشق تو سرگردانندزاهدان شیوۀ این طایفه کمتر دانند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 82

از باغ ارم گوشه درویشان بهدرویش ز چشم این و آن پنهان به

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 86

زینهار ای دل گرت با عشق پیوندی بودغیرتت باید که بر پای هوا بندی بود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 87

اینت نرسد که بر تنم رشک بریزیرا که بر او رشک برد ماه و پری

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 90

بوسه‌ای را گر به جان شاید خریدجان بباید داد روز من یزید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 92

هر گه که گذر کنم بر آب صافیوز شوق نظر کنم در آب صافی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 96

ای باد اگرش خوش دل و تنها بینیاو را هوس این دل شیدا بینی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 112

رفتیم ما و عشق تو اندر میان هنوزساکن نگشت عربده عاشقان هنوز

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 114

زهی شمایل موزون و قد دلبندشکه هر که دید رخش گشت آرزومندش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 116

این نه دردیست که بی دوست بود درمانشخُنُک آن جان که نصیبی بود از جانانش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 135

پیش یاران امشبی ناخوانده مهمان آمدمعاشقان تشنه لب را آب حیوان آمدم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 141

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمبدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 153

به معنی چون شود صورت مزینچو قصری باشد از خورشید روشن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 159

شیوهٔ مردان نباشد عشق پنهان باختنکمتر از پروانه نتوان بود در جان باختن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 164

ملامت می‌کند دشمن مرا در عشق ورزیدنبه چشم عاشقان باید جمال شاهدان دیدن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 167

ترک مه پیکر من تا که برفت از بر مندور از آن روی ندانم که چه شد بر سر من

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 169

بر کف ماه نیکوان جام چو آفتاب بیننرگس نیم مست او گشته ز می خراب بین

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 171

حدیث زلف و خال و چشم و ابرونگوید جز زبان عشق نیکو

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 183

چون بگذرد به شهر چنین سرو قامتیاز هر طرف ز خلق برآید قیامتی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq