Rübai 55

بادا چو کمان قامت اعدای تو کوزپیچیده در او غم فراوان چون توز

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 56

جان را به جای جانی جای تو کس نگیردمهر تو زنده ماند روزی که تن بمیرد

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 56

ای خواجه بگو چه دیده‌ای باش هنوززین ره به کجا رسیده‌ای باش هنوز

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 57

جانا دهنت که هست چون چشمه نوشمی‌آوردش ظلمت شب در آغوش

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 60

چو رخسارت گل رنگین نباشدشکر چون لعل تو شیرین نباشد

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 63

دیر است که با غم تو در ساخته‌امپنهان ز تو با تو عشق‌ها باخته‌ام

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 66

میان ما و شما بود پیش از آن پیوندکه جان علوی ما شد در این قفس در بند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 67

وصلت ندهم ز دست اگر جان بدهمکی وصل تو را به ملک خاقان بدهم

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 70

گرچه سیاحان جهان گردیده‌اندمثل رویت کافرم گر دیده‌اند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 70

منگر تو بدان که ما به تن مختصریمهر چند که کوتهیم عالی نظریم

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 71

تا چند بود دل به ریا پروردندر باده نهم سر پس از این تا گردن

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 72

نظرها محرم رویت نبودندبه مشتاقان نموداری نمودند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 73

تا کی رخ دل سوی گناه آوردنوان میغ سیاه پیش ماه آوردن

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 74

این مقبلان که باخبر از روز محشرندجان را به دین و دانش و طاعت بپرورند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 74

در منزل او وقت خبر پرسیدنخون شد دلم از بانگ صدا بشنیدن

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 75

چون نیست مجال روی و مویت دیدنراضی شده‌ام به خاک کویت دیدن

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 76

امشب که رسید دوست در منزل منشد جان و دل از حضورش آب و گل من

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 78

زلف ترک من صبا هردم مشوش می‌کندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش می‌کند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 79

یک جوهر روشن است جان من و توآگه نشود کس ز نهان من و تو

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 81

ز کوی دوست مرا ناگزیر خواهد بودوگر گذر همه بر تیغ و تیر خواهد بود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 88

جان‌ها در آتشند که جانان همی‌رودسیلاب خون ز دیدهٔ گریان همی‌رود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 91

اگر نگار من از رخ نقاب بگشایدبه حسن خویش جهان سر به سر بیاراید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 93

بیا دمی بنشین تا دلم بیاسایدکه آن شمایل خوب انجمن بیاراید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 94

دلم ز عهدۀ عشقت برون نمی‌آیدبه جای هر سر مویی مرا دلی باید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 95

رویت به از آن آمد انصاف که می‌بایدبا روی تو در عالم گر گل نبود شاید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 99

گه رهزن و گاه رهنمون می‌آییگاهی ز درون گه ز برون می‌آیی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 100

دوستان از دوستان یاد آوریدعهد یار مهربان یاد آورید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 102

نفس کافر کیش را عشق تو در ایمان کشیددیو را حکم سلیمان باز در فرمان کشید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 106

دمی وصال تو از هر چه در جهان خوشترشبی خیال تو از ملک جاودان خوشتر

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 109

آفتابی و ز مهرت همه دل‌ها محرورچشم روشن بود آن را که تو باشی منظور

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq