Həmam Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
که می گوید که هست این صورت از گلهمه لطفی همه جانی همه دل
Qəzəl 136چون سر زلف تو برعارض زیبا دیدمروز نوروز و شب قدر به یکجا دیدم
Qəzəl 142ساقیا بر سر جان بار گران است تنمباده ده باز رهان یک نفس از خویشتنم
Qəzəl 143عنبرین است به ذکر تو نفسها که زنمبه حدیث دگر آلوده مبادا دهنم
Qəzəl 151ما گر چه ز خدمتت جداییمتا ظن نبری که بیوفاییم
Qəzəl 154تازه شود حیات ما چون بگشاید او دهنبوی گل است یا نفس آب حیات یا سخن
Qəzəl 161عاشقی چیست به جان بندهٔ جانان بودنگر لبش جان طلبد دادن و خندان بودن
Qəzəl 166تا عقل کل حیران شود برقع ز رخ یک سو فکنتا روح سرگردان شود تابی در آن گیسو فکن
Qəzəl 174پاکچشمانند مرد روی توراه کژبینان نباشد سوی تو
Qəzəl 181چو بالای تو گر سروی میان بوستانستیاز آن سرو سهی بستان بهشت جاودانستی
Qəzəl 188ای باد نو بهاری بوی بهشت داریاز سوی گل رسیدی یا پیک آن نگاری
Qəzəl 190ترسا بچهای ناگه بر کف می گلناریاز صومعه باز آمد سرمست به عیاری
Qəzəl 193دیگر نخوانم جان تورا زیرا که از جان خوشتریاز حسن خوبان نشمرم حسنت که زایشان خوشتری
Qəzəl 194بازیچه نیست آخر آیین عشقبازیبا دوست درنگیرد تا روح در نبازی
Qəzəl 195به خوبیست هر دل نوازی ایازیولی همچو محمود کو پاک بازی
Qəzəl 205از تشنگی بمردم ای آب زندگانیچون نیستی در آتش احوال ما چه دانی
Qəzəl 211در غیرتم که با خود همراز و همنشینیدر آب عکس خود را زنهار تا نبینی
Qəzəl 218برای دیدن رویت خوش است بیناییز بهر نام تو آید به کار گویایی
Qəzəl 220گلستانی و ما مستان بوییچه باشد گر بیابم آرزویی
Rübai 1انگور و شراب را سعادت بادامی مستی و خواب را سعادت بادا
Müfrəd 2سعادت با سلامت یار بادتنگهدار حوادث کردگارت
Qəzəl 2با آن که برشکستی چون زلف خویش ما راگفتن ادب نباشد پیمانشکن نگارا
Müfrəd 3از آن مجلس به صورت گرچه دور استمخوان دورش که جانش در حضور است
Rübai 8عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت
Rübai 10دوشش دیدم زلف بشولیده و مستمی آمد و دستهای گل سرخ به دست
Müfrəd 12ملامتی نتوان کرد روستایی راکه پیش شهد و شکر نام کشک و دوغ برد
Qəzəl 12بدیدم چشم مستت رفتم از دستکوام آذر دلی بو کو نبی مست
Müfrəd 13به آن هم مفتخر هم مبتهج شددلش با انس و راحت ممتزج شد
Müfrəd 14بفرست نسیمی که سلام تو رساندوز دست فراقم به سلامت برهاند
Müfrəd 15ز ذوق یار ملامتگران چو بیخبرندبه روی دوست چو خرگوش خفته مینگرند