Nəriman Həsənzadə · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sizi düşünürəm oturub bəzən,ey mənim möhtərəm müəllimlərim.
Mənim tariximMən öz tariximi varaqlayıram,Romanın ən qədim kitablarında.
1. Sabah gələsiydiİri, mavi gözlərində çəhrayı eynək,sarı, tüklü əllərində yazı var idi.
2. Mən bilsəydimŞəklimizi qoydum bu gün qabağıma,gülüşlərin gəldi birdən qulağıma,
“İran şahı”na məktubMən dəmir yol fəhləsininoğluyam, şah!
Qaçdıq qara saçdan ağ saça qədər...Şair qardaşım Məmməd Arazın 70 illiyinə*Ürək o Sahildə bu Sahildədir,
29 güllənin yiyəsiAtəş!Şəmkirdə atəş!
Mənim nikahımı pozdu təbiətMənim nikahımı pozdu təbiət,köklədi simləri xeyir-şər üstə.
Mənim səadətimQarşımda ən zərif çılpaq bir bədən,dünya mavi dəniz, o ağ bir ada.
Qorxuram “anama” mən ana deyim– Bir qadın anama oxşayır, ata,üzü, görünüşü, boyu-qaməti.
Mənim yandığımı demə, yanarsanXalq artisti Əminə Yusifqızına*Gör necə qarışıb qəmim qəminə,
Sirr sözüMəni gizli imtahana çəkirsən,lazımdımı açıq deyim hər sözü?
Ay Xanım, gəl oynayaq– Xa... nım... – deyə sərçələr,cik-cik edib höccələr.
Həmin sinifdəNazim içdi çayını,yedi qoğal payını.
İtkin düşənlərin yeri bilinmirXırda qəzetlərin birində*qərəzli yazılar oxudum*
Şairlər ağlayacaqEvdə girovdu gəlin.tərəddüdlər içində.
Yazıq filNə qədər yaşayırsan...Fərqi yox uzun ömrün.
Böyük periklin ən ağır cəzasıUzaq Afinada, qədim zamanlar,Perikl adlanan böyük hökmdar,
Ürəyim ananı istəyir, qızımÜrəyim ananı istəyir, qızım,sən yaşa, dünyada qəmsiz, kədərsiz.
Qadına məktubSizin qızınızla görüşürük biz,gedirik gah yolla, gah kənar izlə.
“Ziyafət”dən qayıdan qızGecə keçib gecədən,keçən yoxdu küçədən.
Məhəbbət! Nə deyim bu ülvi adaMəhəbbət! Nə deyim bu ülvi ada,Hamıya bir gözlə baxmayır o da.
Dişləri mırıq, düyməsi qırıq, şalvarı qısa, qardaşım İsaXanım izahat verir,şəkil çəkib ad verir:
Tehranda Azərbaycan səfirliyi, Üçrəngli bayrağımızSəni qaldıranacan,can verdik, nə qədər can.
Baxt qapın ağzında ayaq üstədiBaxtımız əbədi, həyat dəyişkən,dünyanın özü də bir cür yuxuymuş.
Dünyanın üzü toy, astarı yasdıKardioloq, prof. Fuad Əliyevə*Ölçüb təzyiqimi keçirsən belə,
Bakıda “Yaşıl bağ” xəstəxanası və onun hasarıBir addım var arada,amma əsl möcüzə.
Aspirant dostum Abdulla Abbasovun qızınaA qızım, gülüşün necə təmizdi,bu necə tilsimdi, bu necə ovsun?
Qurban Pirimovun xatirəsiÖzünün yasında o tar çalırdı,qatarından qalan “Qatar” çalırdı.
Daşı sevməliyik biz innən beləGül gətirdim, çiçək qoydum üstünə,*gül sənindi, yer sənindi, sən mənim.*