Nəriman Həsənzadə · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Allah, mənim al ağlımı,ağıl məni dala salır.
Əcəl gəlincə sən gəldinTəzə ili tək keçirdim,yuxuma gecə sən gəldin.
Şeyxim“Peyğəmbərdən sonra şairlər gəlir”.*Nizami*
Ay harayİllərim arxada qaldı,arxada qan-qada qaldı.
Qaraçı qızıBir qaraçı qızı neçə il qabaqkəsib qabağımı dedi astadan:
“Xarı bülbül”“Gedək İsa bulağına,çıxaq Qırxqız yaylağına...”
ZirvəZirvəyə qalxıram dolama yolla,bu yol əziyyətdi, tamaşa deyil.
VarÇıxmaz, çıxa bilməz də bu adət başımızdan.*M.Ə.Sabir*
Ehtiyat“Qorxan gözə çöp düşər”*El sözü*
AzəroğluSəndən ötrü çəkilibo sərhəd dirəkləri,
CavidinNaxçıvanda Cavid çıxdı qarşıma,türbəsiydi indi vətən Cavidin.
GetdiZiya Bünyadovun xatirəsi*Tarix deyə-deyə tarixə döndü,
Ağladı tellər SaramıCanım yandı, can ay Habil!təzələdin bir yaramı.
DüşübGünəşli, ulduzlu, aylı yer kürəm!üzündə işıq var, üzümə düşüb.
QalxDəvəsi ölmüş ərəbə*Qalx, ərəb, qalx, yeriyək,
SöyüdHüseyn İbrahimova*Yenə Təbriz sözü gəldi dilimə,*
ƏzizimMəhəbbəti satın alır pul verən,*Məhəbbətə can verənin əlindən.*
Elə durmaUzunsaçlım,“qaçqınım”,
Ekran önündəPişiklərin yeməyini göstərirlər,Pişiklərə xüsusi bir hörmət ilə.
HasarHansı qapıdan girdim,divarda qoç Koroğlu,
“Dilənçi”Qovma, qovma “dilənçinin” xətrinə dəyər,bəxti ona bir ömrü də qısa veribdi.
Fəlsəfənin riyaziyyatıKitab da bir ömrün vəsiqəsiymiş,gah sevinc bürüyər, gah kədər məni.
LakinŞeir yazdığım gün məğrur oluram,ilham ki, xəfifcə sinəmə dolur,
Müşfiqin oğluMoskvada Müşfiq gecəsində hörmətli*Əziz Şərif məni qucaqlayıb Müşfiqin oğluna*
SınmaSən uca boyunu şax tut, şax dayan,dost var, dost yanında düşmən var qərəz.
Səs-səsə“Qah-qah gülməlisən*xaniman xərab!”*
Ehtiyacı varİnsan cavanlıqda şərəf-şan gəzir,hər kəsin bir ada ehtiyacı var.
VaxtSən gələndə yanıma,istəyirsən daima
BəxtYuxuma girmişdi, kömək istədi,yüyürdüm, gördüm ki, yol yarı olub.
LaylayYuxun qaçdı, evdə yata bilmədin,torpaqda yat, torpaq quzum, a laylay.