Nəriman Həsənzadə · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bəd xəbəri verməyə tələsməyin dünyada,nə yaxına, nə yada.
Qız qalası“Qız qalası” həqiqətdir,əfsanə yox!
Qanlı kitabHərbi hospitalda yaralı cəbhəçi*Elxan Mirzəyev danışdı ki, həlak olan bir*
Kür axırTale məni əzizləyirsığalı qapaz qarışıq.
Gülə-güləDarıxma, sənə qurban,gülüm, gülüşüm mənim.
Dəvə, susmaDəvə, sənin dəvə yükün ağır oldu,açılmadı orda düyün,
SafruhaAsif Atanın xatirəsi*Deyirlər ki, bərk sancıbsan məni yenə,
Ala pişikSən nə mötəbərsən, ay ala pişik,salam, hacı pişik, kərbəla pişik!
SubardinasiyaVəzifəyə gələndə,baş əy, salam ver ona.
MəhəbbətQol-qola yeriyir iki mehriban,oğlan ərk eləyir, qız naz eləyir.
Oyan, şair!“Necəsiniz?” –xəbər alır
Hay-küyİlahi, nə yaman o göylə gedir,göydən qopanları görməyibdimi?
Mən bir ömür sürdümVətəni böldülər pisə, yaxşıya,bezdik yabıların kişnəməsindən.
Camal Mustafayevfilosof*Platon dedi ki, fanidi dünya,
Hamlet İsaxanlıriyaziyyatçı alim*Şekspir ovsundu şəksiz-şübhəsiz,
Səs ver Bakıya, TəbrizSənə qurban Azərbaycan,özün özünə qənimsən.
Çoban ƏfqanŞair dostum Şahmar Əkbərzadə soruşdu ki, Çoban Əfqan adlı adam tanıyırsanmı? Yuxuma girmişdi, dedi Nəriman məni niyə unudub? Ona şairlik ilhamı vermişəm. Eyni yuxunu altı yaşımda ikən anam görmüşdü, o da bu sözləri mənə demişdi. Nəhayət, 1955-ci ildə onun şeirlərini dillərdən toplayıb ayrıca kitab şəklində çap etdirdim. İyirminci illərdə vəfat edib. Bizim Ağstafa rayonumun Qıraq Kəsəmən kəndində yaşayıb.*Müəllif*
Hazır olİncimə məndən, oğlum,qaçdın, gəldin üstümə
HeyrətBir heyrət bürüyüb məni bu yerdə,dolub izdihamla Fəxri xiyaban.
Səliqə-sahmanQarşımda ən zəngin bir kitabxana,Hər yerdə səliqə-sahman durubdu.
Yaşamaq öyrədir təbiət bizəBadam çiçəkləri, nə zərifsiniz,elə bil hər budaq bir ağ işıqdı.
Çılpaq kralOlur yəqin hər bir yerdə –çılpaq kral.
Mənə oxşasanMən səndən narazıyam,sən məndən inciyirsən, –
Ən şirin nemətAçılan toplara diksinməyiriz...*Sabir*
GörəsənYoldaş yolda sınanır,qardaş yolda sınanır.
Qamçı vururHey görürəm,öz içimdə lağ eyləyir
Qalan qapılardıSənin telefonun səninki deyil,ordakı nömrələr neçə əl görüb.
Adsız bulaqBulaq suyu, nə sərinsən, nə ətirli bir dadın var,Nə bir qulluq eləyənin, nə də məşhur bir adın var.
Vaxt gəlirDilimi susdurub dillər tökürsən;yorulmur, maşallah, səndə çənə var.
“Qələm yoldaşıma”Danışırsan nə mehriban-mehriban,iki suyun arasında qalmışam.