Nəriman Həsənzadə · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Otuzillik qonşum şair Əli Tudənin ölümündən*sonra dünyaya bir oğul nəvəsi gəldi. Bir axşam*
Mir Cəlal heyy...Mir Cəlalın tək özüydü Mir Cəlala bərabər,söhbətinin yarı həsrət, sevincinin yarı qəm.
Çadralı qızlarÖrpək bağladılar sərhəddə, baba!işığı zülmətə dəyişdi, qızlar.
Deyirlər “dəyişmişəm”– Dəyişməzmi gülüm, bəsgünün altında yanan, –
Dünyada tərifli bir gün olmadıQələm qardaşım Bəkir Nəbiyev*Nizami külüngü Fərhada verdi,
Sən köçdün dünyadanMənə deyirdin ki, köçək xaricə,bu zülmə dözərmi vətəndə insan?!
“Təzə” xalq gəlir...müğənni restoranda pişiyinə ad günü keçirirdi*Qəzetlərdən*
Hacının qızıGörkəmli filosof, professor Camal Mustafayev kübar qadın Sara xanıma universitetdən aldığı maaşdan yardım əli uzatmış, bunun üstündə təqib edilmişdir.*Müəllif*
Pənahi Makulunun dəfnindəQaldırdıq biz onu günorta üstü,bizim yazıçılar ittifaqından.
Məhəbbət“Əlli beş ildir “Leyli və Məcnun”da tar çalıram”.*Tarzən Bəhram Mansurov*
Ata sərvətiYoxlayın siz mənim şeirlərimi,nəyim var yaxşını, yamanı seçin.
Belə deyirmi həyatDünyada bir təmiz ad,dünyada bir sağlam can.
Mən elə torpağamOna sual verdim: nədir məhəbbət?Mənə cavab verdi: sənə sədaqət.
Məhəbbət qədərMən insan görmüşəm, ürəyi buzdu,nə sözə yatıbdı, nə də söhbətə.
ÜrəyimNiyə ağrıyırsan, nədir möhnətin?Nəğməsi dilində qalan ürəyim.
Mən orda şeir dedimOkean sahilində,Bombeydə, bir görüşdə,
Adət edənə kimiBiri sübut elədi,qatıq qaradır, – dedi,
Dərddi ki, dərdlinin yoxdu yiyəsiSənin dərdin alım, “nisyə dərd” dedin,gözündən oxudum: çəkənə yazıq!
Şairlər tabutda böyük görünürMən suya heyranam, torpağa heyran,bir tənək əkirsən, yüz qanad verir.
Aşıq ədalətəƏdalətdən mən ədalət istədim,ürəyimin dağı yaman dağ idi.
Bir az möhlət istəyirəm ömürdənSaçlarımın rəngindədir gödəkçəm,yarı bozdu, yarı qara, yarı ağ.
Durnalar vurulur qaqqıldaşandaJurnalist Mir Şahinə*Bakıda döyürlər jurnalistləri,
Mir Cəlal misal çəkərdiİş axtarma, adam axtar, –Mir Cəlal misal çəkərdi.
Yaşa, hayıfsanBir gözəl qadına heyran qalmışam,sağ ikən, ölənə həsəd çəkirdi.
İşığa can atsamMən öz taleyimlə döyüşməliyəm,taleyim namərddi, vurur arxadan.
Torpağa büründü, kürk əvəzinəİlahi! Moskva nə soyuq idi,əlcəyin içində donurdu əlim.
Zülmətdə işıqElə yadımdadı o axşam üstü,elə nisgilliyəm düzü o vaxtdan, –
O qədər dedim ki...Deyirdin dözərəm yarsız,*Döz bağrı daş olan könlüm.*
Sağ canımda ağrıyan yerimEvdə bir ocağın odu-közüydük,soyuyub əzəlki isti yerimiz.
Məni təbrik eləyirlərQapı-qapı, ev-ev gəzir şerlərim,çanta-çanta, cib-cib gəzir şeirlərim.