Qətran Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بر چرخ جوانمرد شبیخون کردنچون خون علی بقصد صدخون کردن
Rübai 116در کار جهانیان گشاد است از تورنجت گنجست و جور داد است از تو
Rübai 120سرگشته و زار و بیقرارم بی توآشفته و رنجور و فکارم بی تو
Rübai 127برداشت بت من از سر آن چتر سیاهزان پس که دل سپاه بس برد ز راه
Rübai 128ای طره تو ز مشگ و از عنبر بهروی تو ز ماه و قدت از عرعر به
Rübai 130دوش آمد دست سوده و آسودهآسوده ز رنج و مشک بر مه سوده
Rübai 141صد بوسه بدادمش بزیر کف پایصد خواهش کردم که روی بر بنده نمای
Rübai 143ای ترک به گنجه از کجا افتادیکاندر دل و جان من فکندی شادی
Rübai 147هرچند تو در کنار من بیشتریزی جان و دلم به دوستی پیشتری
Rübai 148بیجاده لب و یاسمن اندام منیشادی و نشاط و راحت و کام منی
Qəsidə 13بنفشه زلفی و سیمین برو عقیقی لببروی مایه روز و بموی مایه شب
Qəsidə 15شده است بلبل داود و شاخ گل محرابفکنده فاخته بر رود و ساخته مضراب؟
Qəsidə 17کنون که شد حضری بلبل و غراب غریببعید شد گل نار و گل بنفشه قریب
Qəsidə 18لاله داری شکفته بر مهتابمشگ داری گرفته بر مه تاب
Qəsidə 19ز پی آفت هر چیز پدید است سببسبب آفت من فرقت آن سیم غبب
Qəsidə 42زمانه روی زمین را چو رنگ دیبا کردطراز دیبا یاقوت کرد و مینا کرد
Qəsidə 43همی ستیزه برد زلف یار با شمشادشگفت نیست گر از وی همیشه باشم شاد
Qəsidə 55اگر ببرد ز بستان خزان نسیم بهاربساز بزم چو بستان ز زلف و روی نگار
Qəsidə 56اگر بتگر چنو داند نگاریدن یکی پیکرروا باشد اگر دعوی خلاقی کند بتگر
Qəsidə 70چون او بتی شمن نستاید بصد بهارچون او گلی چمن ننماید بصد بهار
Qəsidə 73چون عروسی جلوه گر شد باغ و ابرش جلوه گربر نگارش هر زمان رنگی بیفزاید دگر
Qəsidə 74چون کمانم چفته دارد عشق بالائی چو تیرمهر رخساری ز مهرم سوخته دارد چو تیر
Qəsidə 82گرد کافور است گوئی بیخته بر کوهسارتیغ پولاد است گوئی ریخته بر جویبار
Qəsidə 84گل شکفته نماند مگر بصورت حورخروش رعد نماند مگر بنفخه صور
Qəsidə 85که را پشتی کند گردون چه باشد پشتی لشگرچه باشد یاری لشگر که را دولت بود یاور
Qəsidə 94بهشتوار شد از نوبهار گیتی بازدر بهشت بر او کرد چرخ گوئی باز
Qəsidə 98نهاد روی بما دولت و سعادت بازز رنج و درد بدل دادمان سلامت و ناز
Qəsidə 100تا مهر بر فروخت ببرج حمل چراغپر شمع و پر چراغ شد از لاله باغ و راغ
Qəsidə 101تا خزان آورد روی خویش سوی باغ و راغابر یک ساعت نجست از تعبیه کردن فراغ
Qəsidə 102دوشم شبی خجسته بد و مجلسی ظریفعیشی چو روح روشن و وقتی چو جان نظیف