Qətran Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گشت گیتی چون بهشت از فر ماه فرودینبوستان را کرد پر پیرایه های حور عین
Qəsidə 172مجلس است این مگر بهشت برینکه بنای بهشت است بر این
Qəsidə 179هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربانروز او دائم بود نورزو و عید مهرگان
Qəsidə 188مرا هجران آن آهوی آموهمی دارد چو بچه مرده آهو
Qəsidə 205ز بوی باد آزاری ز نقش ابر نیسانینه پندارم که با بستان بهشت عدن یاد آری
Qəsidə 208کمر بستند بهر کین شه ترکان پیکاریهمه یک رو به خونخواری همه یکدل به جراری
Qəsidə 209مرا به ناله و زاری همیبیازاریجفای تو بکشم زانکه بس سزاواری
Qəsidə 212هرکه زو دیده بود یزدان بی فرمانیدرد او را نکند هیچ خورش درمانی
Tərkibbənd 2باد نوروزی زمین را جامه از دیبا کندتارش از یاقوت سازد پودش از مینا کند
Tərkibbənd 4یافت زی دریا دگر بار ابر گوهر بار بارباغ و بستان یافت دیگر ز ابر گوهر بار بار
Müsəmmət 2بتی کام روان بت پرستانبه غمزه درد جان تندرستان
Qitə 5ای مایه شده دیدن تو روزبهی رابایسته و شایسته بهی را و شهی را
Qitə 9ز اول اردی بهشت گشت جهان چون بهشتاز قبل آنکه درد شاه جهان را بهشت
Qitə 15تا نگارین من سرائی گشتپیشه من غزل سرائی گشت
Qitə 20ای شهی کز مهر تو چون بهرمان گردد چمستجام می بستان که عید فرخ و جشن جمست
Qitə 22تا ماه مرا رفتن با خیل و سپاه استهر روز مرا دل بره و دیده براه است
Qitə 37شاه شدادی همیشه تندرست و شاد بادتا گل و شمشاد باشد با گل و شمشاد باد
Qitə 48بجز نشاط و طرب طبع تو طلب نکندکسی بود که ترا بیند و طرب نکند
Qitə 60شد اسیر آن بت کو دلبر و جنگ آور بودشمع صد مجلس و پیرایه صد لشگر بود
Qitə 67آذر فرو زو می خور شاها بماه آذرآیین ماه آذر بوی می است و آذر
Qitə 73ای چون بهشت مجلس و چون آسمان حصارتا روز حشر باد در او شاد شهریار
Qitə 80رهی سوار و جوان و توانگر از ره دوربخدمت آمد نیکو سگال و نیک اندیش
Qitə 82دیر پیوند بتی زود کسلروی بر تافته زین تافته دل
Qitə 105بر گرد مه ز عنبر ما هم زده سماطینچندین هزار خوبی پنهان بزیر زلفین
Qitə 106ایا شده ز تو مدحت گران و زر ارزانهنر نمائی و سرمایه هنرورزان
Qitə 112ای شهریار یار تو بس کردگار تواندیشه نیست گر نبود خلق یار تو
Qitə 125ای بگرد روز از شب قمر آوردهگرد مشگین بگرد قمر آورده
Qitə 126بر وی تو بروشنی از مهر و ماه بهزلفین تو ببوی ز مشک سیاه به
Qitə 127مشوش است دلم از کرشمه سلمیچنانکه خاطر مجنون ز طره لیلی
Qitə 133خدایا بر جهانم کام و فرمان روان دادیبمدح و آفرین من زبان خلق بگشادی