Qətran Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مه نیسان برون آورد بر صحرا یکی لشگرکه با فیروزه گون در عند با بیجاده گون مغفر
Qəsidə 95خسروا بیم است کز گیتی برآید رستخیزتا تو برخیزی به شادی تندرست و شاد خیز
Qəsidə 136ای جان من از آرزوی زلف تو پیچانبنمای یکی روی و ببخشای یکی جان
Qəsidə 156چه روز است آنکه هست او را شب تاریک پیرامونسپهر از بوی او مشگین زمین از رنگ او گلگون
Qəsidə 163شد برگ رزان زرد ز آذر مه و آبانشد آب رزان سرخ چو بیجاده تابان
Qəsidə 164شگفتهای جهانرا پدید نیست کرانهران شگفت که بینی بود شگفت بران
Qəsidə 165غالیه دارد کشیده بر شکفته ارغوانارغوان دارد شکفته بر منقش پرنیان
Qəsidə 176مهر جانان چون روان اندر تن من شد رواناز تنم بیرون نیامد مهر او جز با روان
Qitə 1بتی بروی چو لاله شکفته بر دیباتنم اسیر بلا کرد و دل اسیر هوا
Qitə 11ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیستآمد بهار خرم و کس شاد خوار نیست
Qitə 25بار خدایا ز مرگ منت چه آیدبی گنهان را ز غم مکش که نشاید
Qitə 31دل مسکین مرا کژدم دوری بگزیدتا برفت آن صنم دلبر و دوری بگزید
Qitə 33خدایگانا با تو زمانه ساخته باددلت فروخته باد و تنت فراخته باد
Qitə 42کمان برم که درین روزگار تیره چو شببخفت چشم مروت بمرد مادر جود
Qitə 55این چه بند است که بر من غم آن ماه نهاددل من برد و ره خون زد و دیده بگشاد
Qitə 56اگر بمهر من آن ماه را نیاز آیدچنانکه زود برفتست زود باز آید
Qitə 59هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آیداز جان و دلم انده دیرینه برآید
Qitə 87زان زرد شد از داغ و درد رویمزیرا که بوصل تو نیست رویم
Qitə 89هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنمشادی و خرمی ز دل خویش برکنم
Qitə 113ای خسرو جوان و جوانبخت گاه نودر خور چو اول شب شوال ماه نو
Qitə 136شاه زمینی و پادشاه زمانیجز بفریدون با هیچ خلق نمانی
Qitə 139خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودیمعادی بر زیان از تو تو از تائید بر سودی
Rübai 4بسپرد بپای ناکسان دهر مراتا کرد مجال یادشان قهر مرا
Rübai 5من خفته بدم دوش دل از یار جدابر بالینم رسته یکی شاخ گیا
Rübai 12روی تو به شبهای سیه روز منستعشقت بخزان بهار و نوروز منست
Rübai 21تابنده چو خورشید ملک مملانستمانندهٔ جمشید ملک مملانست
Rübai 24هنگام سخا و جامه و جام تراستفرمان شهان و نامه و نام تراست
Rübai 26ماننده شیر نرّ شمس الدین استبر خلق فکنده فرّ شمس الدین است
Rübai 50نوروز مهین جم همایون آوردچون فرخ مهرگان فریدون آورد
Rübai 56هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمربیدستانی است این ریاض بدودر