Qəsidə 87

مه نیسان برون آورد بر صحرا یکی لشگرکه با فیروزه گون در عند با بیجاده گون مغفر

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 95

خسروا بیم است کز گیتی برآید رستخیزتا تو برخیزی به شادی تندرست و شاد خیز

Qətran Təbrizi1 dəq
Qəsidə 136

ای جان من از آرزوی زلف تو پیچانبنمای یکی روی و ببخشای یکی جان

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 156

چه روز است آنکه هست او را شب تاریک پیرامونسپهر از بوی او مشگین زمین از رنگ او گلگون

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 163

شد برگ رزان زرد ز آذر مه و آبانشد آب رزان سرخ چو بیجاده تابان

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 164

شگفتهای جهانرا پدید نیست کرانهران شگفت که بینی بود شگفت بران

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 165

غالیه دارد کشیده بر شکفته ارغوانارغوان دارد شکفته بر منقش پرنیان

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 176

مهر جانان چون روان اندر تن من شد رواناز تنم بیرون نیامد مهر او جز با روان

Qətran Təbrizi6 dəq
Qitə 1

بتی بروی چو لاله شکفته بر دیباتنم اسیر بلا کرد و دل اسیر هوا

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 11

ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیستآمد بهار خرم و کس شاد خوار نیست

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 25

بار خدایا ز مرگ منت چه آیدبی گنهان را ز غم مکش که نشاید

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 31

دل مسکین مرا کژدم دوری بگزیدتا برفت آن صنم دلبر و دوری بگزید

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 33

خدایگانا با تو زمانه ساخته باددلت فروخته باد و تنت فراخته باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 42

کمان برم که درین روزگار تیره چو شببخفت چشم مروت بمرد مادر جود

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 55

این چه بند است که بر من غم آن ماه نهاددل من برد و ره خون زد و دیده بگشاد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 56

اگر بمهر من آن ماه را نیاز آیدچنانکه زود برفتست زود باز آید

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 59

هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آیداز جان و دلم انده دیرینه برآید

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 87

زان زرد شد از داغ و درد رویمزیرا که بوصل تو نیست رویم

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 89

هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنمشادی و خرمی ز دل خویش برکنم

Qətran Təbrizi2 dəq
Qitə 113

ای خسرو جوان و جوانبخت گاه نودر خور چو اول شب شوال ماه نو

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 136

شاه زمینی و پادشاه زمانیجز بفریدون با هیچ خلق نمانی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 139

خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودیمعادی بر زیان از تو تو از تائید بر سودی

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 4

بسپرد بپای ناکسان دهر مراتا کرد مجال یادشان قهر مرا

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 5

من خفته بدم دوش دل از یار جدابر بالینم رسته یکی شاخ گیا

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 12

روی تو به شب‌های سیه روز منستعشقت بخزان بهار و نوروز منست

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 21

تابنده چو خورشید ملک مملانستمانندهٔ جمشید ملک مملانست

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 24

هنگام سخا و جامه و جام تراستفرمان شهان و نامه و نام تراست

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 26

ماننده شیر نرّ شمس الدین استبر خلق فکنده فرّ شمس الدین است

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 50

نوروز مهین جم همایون آوردچون فرخ مهرگان فریدون آورد

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 56

هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمربیدستانی است این ریاض بدودر

Qətran Təbrizi1 dəq